Firavun Kafası Yapımı...(Bir Çocukluk Uğraşısı)

Bir Çocukluk Uğraşısı...

Kartondan Firavun Kafası...

Tarihi kavramlarla içli-dışlı olmak, kimi sıra kişide o kavramlara ait nesneleri elde bulundurma güdüsü uyandırır...Bu türlü alanlara ilgili olan birisi, aşırı ilgi duyduğu bir tarihi konu üzerine mutlaka yazar, çizer ya da hiç bir şey yapamasa alış-verişlerini onunla bağlantılı olan şeyler üzerinden yürütür. Çocukluk yaşlarımda, elimde hiç olmayan parayı bu türlü bir alış verişe yönlediremezdim doğal olarak. Her şeyden ötesi, ilgilendiğim alanlar genellikle o zamanalrki piyasa içinde satışı olmayan nesnelerle ilgili olunca, ister istemez bende bir oyun olarak bu türlü yaratma-üretme çalışmalarına girişiyordum. Şimdilerde öylesine güzel süs eşyaları ve oyuncaklar var ki, o yıllardaki ilgi alanlarımın şimdilerde çok değişmesine üzülür gibi oluyorum...

 Kartondan Firavun Kafası yapımı, kendimin bulduğu oldukça kolay yapılabilen, çoğatılıp çeşitlendirilebilir bir oyundu. Boyutları genellikle avucun içine sığacak kadardı. Bir ara yaptığım bu firavunları, evin sağına soluna yapıştırarak onlara neredeyse büyülü, kutsal bir anlam yüklemiştim. Elden bu kadar çok minyatür büst çıkınca da, onların bazılarını evimizin bahçesine yaptığım yeraltı piramitlerine gömerdim. Bir keresinde ona fazlaca değer yüklemiş olmalıyım ki, ilk okuldaki bir kız arkadaşıma yaptıklarımın arasındaki en güzel firavun kafasını hediye etmiştim. Kızcağız bu basit ama kendince gösterişli hediyemi çok beğenmiş: ''Çok güzel de şu kafasındaki çıkıntılar ne anlama geliyor'' diyerek beni zor bir açıklama sınavına sokmuştu...

Araç Gereçler

Araçlar
-Cetvel
-Makas

Gereçler
-Sertçe Beyaz Karton
-Boyama Kalemi (Sarı-Mavi-Kahverengi)
-Sertçe Beyaz Karton
-Yapıştırıcı.


Yapımı

Görüntü1: Öncelikle aşağıdaki iki parçalı şekli sert beyaz kartonumuza çiziyoruz. Ölçü vermeyi gerek görmedim. Yazı içinde yaklaşık orantıları görebilirsiniz.

Görüntü 1 .

  Görüntü2:  Kartona çizilen en baştaki büyük şekilin içine görüldüğü gibi yukarı çıkan iki doğrultu çizin.
Sondaki küçük şekilin yatay genişliği, bu çizdiğimiz iki doğrunun arasındaki yatay genişlikten biraz daha büyük olmalı. Bunun nedeni sonraki adımlarda açıklanacak. İlk şekil firavunumuzun başlığı, ikinci şekil ise kafası ve onun dibindeki sakalı olacak.

Görüntü 2.


  Görüntü 3:  Firavun başlığına şekşilde görüldüğü üzere yatay çizgiler çiziyoruz, Aynı çizgiler başlığın karşısındaki alan içinde geçerli.

Görüntü 3.


  Görüntü 4:  Firavunumuzun yüzünü çiziyoruz. Gözleri alışıldık Mısır göz sürmelerindeki gibi yanlara doğru uzatılıyor. Sakalın nasıl çizileceğide aşağıdaki resimlerde gözüküyor.

Görüntü 4.

  Görüntü 5: Boyama: Daha önce çizdiğimiz yatay çizgileri bir sarı, bir mavi olacak biçimde boyuyoruz.

Görüntü 5.


  Görüntü 6:  Tüm sarı boyanmış bölümlerin üzerinden turuncu boya ile hafifçe geçiyoruz. Bu yolla sarı rengi altın sarısına dönüştürüyoruz. Başlığın içi de turuncuya boyanıyor.

Görüntü 6.  

  Görüntü 7:  Boyamanın sonu. İki parça boyandığında aşağıdaki gibi gözükecek. Başlığın üstündeki küçük çıkıntılarda aslında kobralar ve değerli taşlar var. Siz çizmek istediğiniz ne türlü işaret varsa onu çizin.

Görüntü 7.  


  Görüntü 8:  Parçaları düzgünce kesip çıkarıyoruz.

Görüntü 8.


  Görüntü9:  Önemli adım: Kestiğimiz kafayı iki ucundan parmağımızla sıkıştırarak bombeli biçime getiriyoruz. İşlemi bir kaç kez yaparak bu şeklin kalıcı olmasını sağlayın.

Görüntü 9.


  Görüntü 10:  Bombeli kafayı aşağıda görüldüğü üzere başlığa yerleştirin. Başlıkt adaha önce yukarı doğru çizdiğimiz iki paralel doğru çizgisine bombelerin sağ ve sol kenarları tam denk gelmeli. Eğer çizgilerden dışarı taşıyorsa biraz daha parmağınızla sıkıştırın. Eğer küçük geliyorsa başı dar kesmişsiniz demektir. O zaman yeni ve daha geniş bir baş çizmelisiniz ki bombe verildiğinde bile iki çizgi arasına sığsın. Kırmızıyla gösterdiğim ok boyunca  iki tarafı başlığa yapıştırın.

Görüntü 10.

  Görüntü 11:  Firavun büstümüz bitti. Ben onu, oda ışığının düğmesi üzerine  bantla yapıştırdım. Siz istediğiniz yerde saklayabilirsiniz. Dikkat ederseniz, tükenmez kalemle firavuna iki kulak ta ekledim...

Uçak Maketi Yapımı

10 Dakikada...

Üç Boyutlu Savaş Uçağı Maketi Yapımı

Görüntü 1: Maket Uğraşılarıma Esin Kaynağı Olmuş Olan Phantom F-4 Savaş Uçağı.

(Kendi Çocukluk Tasarımımdır)

Çocukluk yıllarımın nice büyük bir bölümü uçaklara, özellikle savaş uçaklarına olan yoğun ilgi ve uğraşıyla geçmişti. Denk geldiğim her savaşlı, uçaklı, bombardımanlı filmi izlemeye çalışır, yerel kanallarda gösterilen en eski Hollywood yapımı savaş filmlerini siyah-beyaz demeden herkesi sıkmak pahasına da olsa bıkmadan izler, filmler biter bitmez de ağzımdan türlü türlü motorlu uçak sesleri çıkararak düşlerimde uçurmak için bineceğim bisikletime koşardım.
Doğal olarak artık bisikletim benim bir savaş uçağı olurdu ve tek elimde biriktirdiğim bütün taşları gelene geçene, önceden belirlediğim hedeflere  ''bombardıman'' yapmak niyetiyle  bıkmadan atıp, bıkmadan fırlatırdım. (motorlu uçak ve makineli tüfek seslerinin gürültüsüyle) 

Gece gündüz savaş uçağı resimleri çizer, yeri gelir kendi tasarımlarını da bu çizimlere ekleyerek hevesimi en üst düzeyde tutardım. F-4 ler, F-5 ler, Tornadolar; öyle bir noktaya gelmiştim ki tepemden geçen uçağın sesinden hangi model olduğunu söyleyerek çevremdekileri şaşırtıyordum. Sağdan soldan da sürekli resimler dergiler, posterler toplayarak ta kısa sürede elimde büyük bir uçak resimleri arşivi oluşturmuştum. İlgimi bilen ve oğlu havacılıkla ilgili bir alanda çalışan sınıf öğretmenimiz de bir gün yalnızca benim için bir çuval dolusu uçak dergisi ve posterleri getirmişti sınıfa. En büyük yanlışı şuydu ki
 bana bu büyük ''hazineyi'' elden vermektense sınıfta teslim etmeyi uygun görmüştü. Doğal olarak bu koca arşiv kısa sürede sınıftaki kız-erkek tüm diğer öğrencilerce yağmalanmış, bana da kala kala bir kaç parça resim ve tanıtım kitapçığı kalmıştı. Evet, çuvalım hiç yok yere yağmalanmıştı! Sınıftaki benden başka hiç kimsenin uçaklara bu denli ilgisinin olmayışı ise bu elden çıkan hazinenin yürekleti acısını bir kat dah artırmıştı.  Ne yazık ki büyük olasılıkla ellerine geçirdikleri güzelim ''Cobra'' helikopter posterleri bir kaç gün sonra kent çöplüğünü boylamıştı...

Savaş uçaklarına böylesine ilgi duyduğum günlerde, bir ilgi alanımda ''savaş uçağı maketleri'' olmuştu. Büyük alış veriş merkezlerine her gittiğimizde yağlı boya savaş uçağı resimleriyle dolu o maket uçak reyonlarının bende yarattığı heyecan bambaşkaydı. Ah bir de şu fiyatları pahalı olmasaydı!... En ucuzu otuz liradan başlıyordu ki; o yıllar deli paraydı benim için. Bir kaç satın alıştan sonra artık yeni bir pahalı maket daha isteyemez olmuştum. Bir süre sonra öğrendim ki askeri hava üslerindeki çalışanlara kimi sıra ''metal'' savaş uçağı maketleri veriliyormuş. Bu benim için inanılmaz bir duyumdu! Her önüme gelen subaya, astsubaya bana da bir maket bulmaları için yalvarırdım. Çok kişiden ''kesin'' söz aldım bu konuda, gel gelelim bu gün daha elimde bir tek bile ''metal'' uçak maketi yok : )

İşte bu ''savaş uçağı maketi'' yapımı konusu, benim o yıllarda kendi olanaklarımla bulduğum bir maket yapım yöntemiydi. Bizden ''üç boyutlu bir şeyler'' yapmamızı isteyen resim öğretmenimize bu maketi yapıp götürdüğüm gün çoğu kişi benimle dalga geçmiş; tüm ''iki boyutlu'' olduğu yönündeki suçlamalar öğretmenimizin karşı çıkmasıyla yerle bir olmuştu. Üç boyutlu olan bu maketten o sıralar bir sürü yapmış, evde küçük bir sergi oluşturmuştum. En iyi yönü gerçek uçakların modellerini de bu çalışmalarımda kullanabiliyor olmamdı....

YAPIMI

 Araçlar
*Makas
*Cetvel
*Kalem

Gereçler

*Kalınca karton
*Yapıştırıcı (Tabancalı sıcak silikon bu iş için en uygun yapıştırıcı dır. Çocukluk yıllarımda bu gereç elimde olmadığından kullanması güç iş olsa da uhu, bant gibi şeyler kullanırdım)

Başlangıç
Öncelikle elimizdeki kartona aşağıda görüldüğü gibi üçgene benzeyen şekli cetvelle çiziyoruz. Bu bizim uçağımızın kanadı olacak; bu nedenle olabildiğince düzgün ve bakışık (simetrik) çizim yapmaya çalışın. Boyutları size kalmış. Uçağınızın ne kadar büyük olacağı en başta yapacağınız bu kanat büyüklüğüne bağlı olacak.

Görüntü 2: Kanadın karton üzerine çizimi

Görüntü 3: Kanadın çizildiği gibi kesilmesi.

Arka Ufak Kanatların kesilmesi.
Büyük kanatı kestikten sonra ondan daha küçük ve birbirinden ayrı iki küçük kanat daha kesilecek. Aşağıdaki görüntüde ''C'' olarak adlandırdığım iki parça keseceğiniz parçalardır ve uçağın arka kanatları olacaktır. ''C'' parçasının solundaki büyük kanat ilk adımda kesilen kanattır. Küçük kanatların ne büyüklükte olacağını büyük kanada göre ayarlayın..

Görüntü 4: ''C'' parçacı adını verdiğim arka ufak kanatlar

Uçak Gövdesinin Çıkarılması
Uçak gövdesi, kanattan sonra en önemli ikinci parça. Uçağınızın gösterişli olmasını da büyük ölçüde kanat ve gövde biçimleri etkiler. Kartonumuza aşağıdaki gibi bir uçak gövdesi şekli çiziyoruz ve ardından çizdiğimiz gibi kesiyoruz. Boyutunu ise şöyle ayarlayın: İlk kestiğimiz büyük kanadın uzunluğunun neredeyse iki katı olsun. Yazımın sonundaki resimlere bakarak ta kendiniz bir ölçü tutturabilirsiniz. 

Görüntü 5: Uçak Gövdesi. Ben Bu gövdeyi F-4 Phantom Uçaklarından Esinlendim. Eskiden Yaptığım Maketlerin Çoğu Da Bu Biçimde Olurdu. Buna Karşın Sizler Hoşlandığınız Diğer Uçakların İnternetteki Resimlerine Ve Çizimlerine Bakarak Kendi Maket Biçimlerinizi Oluşturabilirsiniz.

İniş Takımlarının (Tekerlerin) Çıkartılması
Uçağımızın iniş takımları kulağa gülünç gelse de yalnızca üç küçük diktörtgen parçadan oluşacak. Bu parçaları aşağıdaki görüntüde ''A'' parçaları olarak adlandırdım. İniş takımlarının ne büyüklükte olacağını önceden kestiğiniz uçak gövdesi parçasına göre belirleyin, o da aşağıdaki görüntüde gözüküyor.

Görüntü 6-7: İniş Takımlarının Çizimi - Kesilmesi.

Füzelerin (Silahların) Çıkartılması 
Füzeleri de aşağıdaki görüntüdeki gibi çizip düzgünce kesiyoruz. Boyutları uçak gövdemizin uzunluğunun tam olarak yarısı olacak. Füzelerin burunları ve arkaları kanatlara koyuldukları yerden dışarı taşmalı ki göze güzel gözüksünler.

Görüntü 8: ''B'' Parçası Olarak Adlandırdığım Füze Takımları.

Uçak Motorları
Uçağımız bir savaş jeti olacağı için uçağımıza iki jet motoru yapmamız gerekecek. Bunu da, aşağıda ''D'' olarak adlandırdığım iki diktörtgen parça keserek yapacağız. Boyutlarını uçak gövdesine göre aşağıdaki gibi ayarlayın. Çok uzun ya da çok kısa olurlarsa işinizi görmezler. Uçak kanadın burnundan uçak egzozuna kadar uzanmalılar.

Görüntü 9: Uçak Motorları İçin Gereken İki Dikdörtgen Parça (''D'')

---UÇAĞIMIZ İÇİN  ELDE ETTİĞİMİZ TÜM PARÇALAR--

Görüntü 10: Uçağımızda Kullanacağımız Tüm Parçalar

UÇAK PARÇALARININ BOYANMASI,  SÜSLENMESİ

Uçağımızın elde ettiğimiz tüm parçalarını, işlevlerine göre her iki yüzlerini de boyayıp, çizmemiz gerekecek. Bu iş için baştan savma resimler değil, gerçeğe uygun çizimler yapmamız gerekecek. Bu nedenle elinizdeki gerçek uçak resimlerine bakarak bezemeler yapmanızı öneririm. Aşağıda benim artık el alışkanlığı olduğu için bir kaç dakikada çıkardığım süsleme biçimleri var. Ben çok uğraşmak istemediğim için abartmadan temel süslemeleri yaptım, siz isterseniz renkli kalemler, fırçalar, dahası yazıcınızdan çıkartıp kestiğiniz gerçek görüntüler kullanabilirsiniz.

 

---PARÇALARIN BiRLEŞTİRİLMESİ---

Parçaların birleştirme işlemini silikon tabancasıyla yapacağız. Başka bir yapıştırıcı türü de kullanabilirsiniz, yine de söylemeliyim ki bant ve uhu gibi yapıştırıcılar sizi çok zorlar. En iyisi sıcak silikondur, sıktığınız anda katılaşıp sertleşir.
 Uçağımızın ana büyük kanadını düz bir yere koyuyoruz.

Görüntü 12: Birleştirme işleminin ilk aşaması büyük kanatla başlıyor.

Büyük kanadın üzerine kanadı tam ortadan ikiye bölecek biçimde uçağın gövdesini dik bir şekilde yerleştiriyoruz ve aşağıda gösterildiği üzere kırmızı ok hattı boyunca silikonla buradan bir kez geçiyoruz. Aynı işlemi gövdenin arka yüzüne de yapıyoruz. Yapıştırma bitip silikon soğuduğunda gövdeden tutup uçağınızı biraz kaldırıp sallayın, eğer gövde ile kanatlar çok sallanıyorsa bir kat daha silikon geçin ki sağlam olsun.

Görüntü 13: Kanadın Tam Ortasına Denk Gelen Uçak Gövdesi, Solda Görülen Silikon Tabancasıyla Kanada Oturtulup Yapıştırılıyor.

Görüntü 14: Yalnızca Gövde İle Kanatları Birbirine Tutturulduğunda Bile Uçağımız Şimdiden Bir Savaş Uçağı Görüntüsünü Aldı.

Şimdi sıra, arkadaki kuyruğa küçük kanatçıkları eklemeye geldi. Daha önceden ''C'' parçası adını verdiğimiz kanatların her birini aşağıda görüldüğü üzere uçağın kuyruk kısmına kırmızı hat boyunca silikonla yapıştırıyoruz. ÖNEMLİ! Bu küçük kanatçıkları kanatlara doğru çok aşağı yapıştırmayın, üste doğru yükseltin. Nedeni kanatçıkların altındaki boşluktan jet motorlarını geçirecek olmamız. Eğer kanatçıkları çok aşağı yapıştırırsanız motor kanallarını büyük kanatla kanatçığın arasına sığdıramazsınız.   

Görüntü 15: Küçük Kanatçıklar Yapıştırılırken...

Tekerlerin yapıştırılması için uçağımızı ters çeviriyoruz ve görüntüdeki kırmızı çizgiler ve onların arka yüzleri boyunca kanat altlarına yapıştırıyoruz. Silikonlama işlemi bitince Uçağınızı düz çevirip masa üzerine bırakın. Eğer sağlam bir şekilde yapıştırmadıysanız teker çubukları uçağı taşımayacaktır, bir kat silikon daha geçin. Eğer çubuklar eşit boyda değilse uşağını yamuk duracaktır, o zaman bir makasla uzun olan parçaları kırpabilirsiniz.    

Görüntü 16: Tekerler Uçağa Yapıştırılıyor. Küçükken Bant Ya Da Uhudan Başka Yapıştırıcı Bilmediğimden Yapıştırıcısı Kurumayan Tekerler Sağa Sola Yatar, Kopar Ve Beni Çılgına Çevirirdi. Daha Sonradan Uhuyla Yapıştırdığım Tekerlere Bantla Sağlı Sollu Desten Vererek Kurutma Yöntemini Bulunca Biraz Olsun Sevinmiştim..

***Füzelerin yapıştırılması da tekerlerin yapışamsında kullandığımız yolla olacak.Ön ve arka tekerlerin tam arasına, füzelerin burunlarının biraz dışarı çıkacağı biçimde yapıştırma yapın. Altta, konumları gösteren bir görüntü daha ekledim.

Görüntü 17-18: Üstte Yapıştırılan Füzeler, Altta İse Uçağa Alttan Bakıldığındaki Yapıştırma Konumları Gözüküyor. Yeşiller Tekerler, Kırmızılar İse Füzeler.

Jet motorlarını yapmak için  daha önceden ''D'' adını verdiğim iki dikdörtgen parçayı kullanacağız.
Diktörgenlerin her ikisini de birer su oluğu şekline getirip katlıyoruz. İsterseniz silindir bir boru olarak  ta katlayabilirsiniz. Aşağıda işlem açıkça gözüküyor.

Görüntü 19: Jet Motorlarının Dış Yüzeyini Kaplayan Tünelllerin Yapımı.

Oluk gibi katladığımız parçaların her birini gövdenin iki yüzeyine yapıştıracağız. Olukların ağızları gövdeye doğru bakacak biçimde gövdeye doğru parçaları sürün ve arkadaki küçük kanatların altına aşağıdaki gibi ittirin. Ardından kanalların üstündeki hat boyunca bu kanalları gövdeye yapıştırın. ÖNEMLİ! Bu işlemleri Uçağınız yerdeyken yapmayın, yoksa karton tekerleri yamultursunuz, uçağı elinize alarak bu işlemleri yapın.

Görüntü 20: Motor Kanalları Her İki Yüzde De Yerleştiriliyor.

!!!İŞTE ÜÇ BOYUTLU SAVAŞ UÇAĞIMIZ!!!

 Görüntü 21: Savaş Jetimiz Göreve Hazır!..

Görüntü 22: Savaş Uçağının Arkadan Görünümü

Bütün İşlemler Bitti! Savaş uçağımız artık sergilenmeye, oynanmaya hazır. Kanatların uçlarını yukarı doğru bükmüş olduğumu görebilirsiniz, bu gerçek uçaklarda da görülen güzel bir biçim. Burada gösterdiğim tüm işlemleri kendinizce zenginleştirebilir, boyayabilir, modelleri değiştirebilir ve daha da geliştirebilirsiniz. Çocukluk yıllarımda 43 parçalık oyuncak uçak koleksiyonumun üzerine bir de bu yaptığım uçakları ekleyerek ne kadar çok eğlenirdim!  O günlerde elimdeki çok az  gereçle yapmaya çalıştıklarımı bu gün ile kıyasladığımda ne kadar içten, saf ve özgünlermiş...

Piramit Yapımı (Saklama Kutusu)

Resim1: Bir Mastaba. Bilinen Düzgün Yüzeyli Piramitlerden Önce Bu Türden Basamaklı Piramitler Yapılırdı. Daha Sonradan Basamakların Arası Kireç Taşlarıyla Doldurularak Pürüzsüz Piramit Yapımına Geçildi. Bu Yazıda Mastaba Benzeri Bir Piramit Yapılacak. Yaptığınız  bu Piramidin İçine Saklamak İstediğiniz Ufak Şeyleri Koyabilirsiniz, Çünkü Onun İçi Bir Daha Açılmamak Üzere Dikkat Çekmeden Kapalı Kalacak.
 Kartondan piramit yapımı, benim eski Mısır tarihine ilgi duyduğum zamanlarda ilgilendiğim kolay bir uğraşıydı. Aslında piramit yapmak istediğimde bu yapıtımın kendime göre büyük ve oldukça sağlam bir şeylerden yapılmış olmasını istemiştim. Doğal olarak bu iş için en uygun gereçler taş ve çamur olacaktı.
İri, geniş ve derince bir çukur açıp, içini elde ettiğim çamurla doldurdum ve kare şeklinde açtığım temeli, önceden hazırladığım çamur kalıplarından çıkardığım küp şeklindeki çamur tuğlalarla doldurmaya çalıştım. Ama ne yazık ki büyük bir piramit için dağ gibi yığılı bir çamur birikimi gerekiyordu ve bunu da elde etmek benim gibi bir bastıbacak için oldukça güçtü. Tüm bunların yanı sıra kıvamlı bir çamuru küp şekline sokmak ta ayrıca bir uğraşı alanıydı.
 Çamurdan piramit tasarımını bu zorluklarından ötürü rafa kaldırdıktan sonra işin aslına uygun olarak piramidi taştan yapmaya karar verdim Bu iş için de, evimizin önündeki park inşaatından kalma altıgen beton kaldırım taşlarını kullandım. Günümün yarısını bu işe verdikten sonra kendime sonunda irice ve düzgünce bir piramit yapmayı başarmıştım. İçinde odaları ve yapıyı tutan kolonları bile vardı.
Bu şekilde ama daha ufak çaplı pir piramidi de  evimizin hemen önündeki tepenin yamaçlarına yapmıştım. Ama bu piramit bir ''yer altı piramidi'' idi. Bu ilginç öyküyü de ileride bir başka yazımda anlatacağım.
Sağlam piramidimi mahalledeki çocukların hırçın ve haşin ayaklarının altında yıkılana kadar bir iki gün izledim evimizin balkonundan. Daha doyamamış olacağım ki yeni bir piramit yapma isteği oluşmuştu hemen içimde.  Ama bu kez ne gün boyu taş taşıyıp ellerimi parçalamaya, ne de dakikalar boyu çamur karıp yüzümü gözümü toz toprakla doldurmaya hiç niyetim yoktu.
 İstediğim şey elimde tutup masamın üzerine koyabileceğim ve gururla izleyebileceğim, ufak çaplı bir piramit yapmaktı. İlk anda ''Bunu yapmaya ne var, 4 tane üçgen karton kesip koni biçiminde yapıştırıver'' gibi bir düşünce  geçmişti aklımdan ama bu yöntem oldukça kolay, bir o kadar da eğlencesiz, anlamsızca ve gösterişsiz bir şey olurdu. Bir piramidin yapımında on binlerce taş kullanılıyorsa, bende piramidim için kare şeklinde üst üste dizebileceğim onlarca parça kullanabilirdim. Bunların her birini tek tek yerleştirirken geçen zaman ise benim zaman geçirmeme ve eğlenmeme yeter de artardı bile.
Piramitler Üzerine Ayrıntılı Bilgi (Tıkla)

YAPIMI

Araçlar:
*Makas
*Cetvel
*Kalem
Gereçler
*Kalınca Karton (Piramitlerde kesme taşlar kullanılır, bizde düzgün kesilmiş kare kartonlar kullanacağız)
*Uhu yada benzeri yapıştırıcı
KUSURSUZ PİRAMİT
Bir piramidin yapımı önce göze kolay gözükür.  Gelişigüzel kesilmiş kartonları sıra sıra dizerek bu işin yapılacağı yanılgısına düşmekte pek zaman almaz. Sonuçta bu şekilde düşünüldüğü zaman öyle ya da böyle mutlaka ''kusurlu'' bir piramit elde edilir. Yapı malzemeleri artar, eksilir, tabakalarda boşluklar oluşur, son sıralarda düzensiz yığılmalar olur, zirve sağa ya da sola yatık olur ve buna benzer bir çok sorunla karşılaşılır.
İşte bu türlü sorunlar beni epeyce yormuştu ama bir tasadüf sonucu ulaştığım bir yöntem beni farkında olmadan iyi ve ''kusursuz'' bir piramit yapma yoluna sokmuştu. Yıllar sonra çoktan unutmuş olduğum bu yöntemi bu gün (hiç sevmesemde) matematiğe döktüm ve kuralını tam olarak buldum.
BÜYÜLÜ ALANLAR
İlk önce alan çıkarımını anlatmam gerek çünkü kusursuz bir piramit yapımı için kaç parça kartonun kullanılması gerektiğine alan hesaplamasıyla başlayarak ulaştım.

Resim1a: Mısır Piramitlerinin Öndeki Küçük Olanlarına Bakılırsa Ana Yapının Aslında Basamaklı Olduğu Görülebilir.
Uyarı: Bu hesaplar bir kenarı 1 birim olan bir kare karton öngörülerek yapılmıştır. Birim olarak ister cm ister mm ya da başka bir ölçü kullanın değişen bir şey olmaz. Ayrıca taş(ya da karton) yerleştirme düzeni şöyledir:
Her taşın üzerine konulan yeni taş, altındaki taşın yarı genişliği kadar geride olacaktır. 
En Tepeden En Tabana
1.Sıra (Tepeden) 1 birim karelik 
2.Sıra 4 birim karelik,
3.Sıra 9 birim karelik, 
4.Sıra 16 birim karelik, 
5.Sıra  25 birim karelik, 
6.Sıra 36 birim karelik, 
7.Sıra  49  birim karelik, Yer kaplayacak.
 Ama oluşan tabanın ortası boş kalacak. Biz bu ksıım doluymuş gibi düşünüp alan hesabı yaptık.
Örnek vermek gerekirse 7 tabakalı bir piramit yapmak için tabaka olarak 7.sıradan başlayacaksınız ve bu tabaka tam olarak 49 birim karelik alan kaplayacak.
Karenin alan formülü =a²  olduğundan bu da demek oluyor ki 7. sıra olan taban alanınız bir kenarı 7 birim olan büyük bir kare olacak. (49 nın kökü=7) Bu kareyi de eşit boyutlarda kestiğiniz küçük kare kartonlardan oluşturacaksınız doğal olarak. 
BÜYÜLÜ SAYILAR (KOLAY YÖNTEM)
Alan çıkarımı anlaşılması zor geldiyse ben doğrudan her tabakada kaç karton kalıp kullanacağınızı yazayım. Bende alan hesabını sevmediğimden alan hesabınan sayı çıkarımını yaptım en sonunda.
En Tepeden En Tabana
1.Sıra Bir kenarda bir birimlik kartonlardan 1 tane olmak üzere TOPLAM 1 Karton 
2.Sıra  Bir kenarda bir birimlik kartonlardan 2 tane olmak üzere TOPLAM 4 Karton  
3.Sıra Bir kenarda bir birimlik kartonlardan 3 tane olmak üzere TOPLAM  8 Karton
4.Sıra Bir kenarda bir birimlik kartonlardan 4 tane olmak üzere TOPLAM  12 Karton
5.Sıra Bir kenarda bir birimlik kartonlardan 5 tane olmak üzere TOPLAM 16 Karton 
6.Sıra  Bir kenarda bir birimlik kartonlardan 6 tane olmak üzere TOPLAM 20 Karton
7.Sıra Bir kenarda bir birimlik kartonlardan 7 tane olmak üzere TOPLAM  24  Karton
Görebildiyseniz kenar başına düşen karton sayılarının karesini alarak Alan Hesabına ulaşılabilir.
7. Sıradan sonrasına nasıl ulaşabilir?
Bu karton dizme düzeninin en güzel yönü bitirdiğiniz her tabakada bir öncekinden bir eksik karton kullanarak yukarı doğru yükselmeniz. Bu da işinizi çok kolay kılıyor. Diyelim ki 8 Tabakalı bir piramit yapacaksınız, o zaman Bir kenarında 8 kare olan bir tabakadan başlayacaksınız. 8 kare X 4 köşe =32-4=28 Karton kulanacaksınız. 32 den 4  çıkardık çünkü 4 köşedeki kartonlar fazladan birer kez sayıldıkları içi 4 karton fazlaymış gibi bir sonuç çıkıyor.
Ben hesap kitap anlamam derseniz Toplam karton sayılarına bakın, 4 er 4 er artıyorlar. 8. tabakada 7. Tabakadaki toplam karton sayısı olan 24 e 4 karton daha ekleyin eder size 28 sonucu.  
ÖZETLE: Tabandan tepeye 24, 20, 16, 12, 8, 4, 1 karton kullanacaksınız.
BU YAZIDA 6 KATLI BİR PİRAMİT YAPILACAK.

Resim2: Düz Bir Zemin Bulunur, Üzerine İlk Parçalar Yerleştirilir. 6 Katlı Bir Piramit Yapılacağından Tabanın Bir Kenarı 6 Parçadan Oluşuyor.

Resim3: Tüm Kartonlar Yerleştirilip Yapıştırıldığında Taban Bu Şekilde Oluşmuş Olacak.

Resim4:İkinci Sıranın Çıkılması. Koyduğunuz Parçalardan Oluşan Büyük Karelerin Köşeleri Kendisinden Altta Ve Üstte Olan Tabakaların Köşeleriyle Aynı Çizgi Üzerine Denk Gelmeli.

Resim5: EN ÖNEMLİ KURAL: Bir Üst Tabakaya Koyduğunuz Her Parça, Altındaki Parçanın Yarı Uzunluğu Kadar Gerisinde Olmalıdır. 

Resim6: Sona Yaklaşılıyor. Piramidin Bitmesine Yakın Olduğu Zamanda Bu Delşkten İçeri Saklamak İstediğiniz Şeyi Atabilirsiniz. Sonraki Katları Çıkınca Tepe Kapanacak... Koyduğunuz Şey Eğer Piramidi Salladığınızda İçeride Ses Çıkaracak Birşeyse Piramidin İçini Pamuk Ya Da Benzeri Bir Şeyle Doldurmanızı Öneririm.

Resim7: Ve Son... Artık Elinizde İçinde Saklamaya Değer Bir Şeyi Koyduğunuz İlgin Bir Piramit Var.

Resim8: Yandan Görünüş... 

Resim9: Piramidin İçindeki Boş Alanlar.(Turkuaz renkte) İçeride Kolon Görünümlü İki Sütun Var. Ben Bunları İçeriden Piramide Destek Olması İçin Katları Çıkarken Yerleştiriyordum Ama Sizin Güçlü Bir Yapıştırıcınız varsa Bu Desteklere Gerek Yok sanırım... Bu Boş Alan Sizin Saklama Kutunuz Olacak.

BİRİSİ SİZE GELİP BU NE? DEDİĞİNDE SİZ DE ''HİÇ, CANIM SIKILDI PİRAMİT YAPTIM'' DİYECEKSİNİZ.  VE PİRAMİDİNİZİN İÇİNDE BİR ŞEYİN OLUP OLMADIĞINI KİMSE DÜŞÜNMEYECEK BİLE:)

İçine Saklayacak Hiç Bir Şeyim Olmasa Bile;                                                                                                         Kartondan yapmış olduğum bu piramidin yanı sıra, epeyce bir süre elime geçirdiğim küp benzeri her gereçten piramit yapmak artık bende bir alışkanlık olmuştu. Her sabah kahvaltısında masanın üzerindeki şeker kutusunun içindeki küp şekerlerden irili ufaklı bir sürü piramitler ve binalar yapmam da doğal olarak ev sakinlerinin çok ta hoşuna gitmiyordu. Sonuçta haklıydılar da,çünkü şekerlere çıplak ellerimle dokunup dakikalarca oynamam, üstüne masayı ve onun çevresini batırmış olmam temizlik açısından pek iyi bir şey değildi.  Lise yıllarımda da bir mermerciye gidip küp şeklinde yüzlerce ufak mermer taş kestirerek evde binalar ve piramitler yapmak istememe karşın da bir türlü bu isteğimi gerçekleştiremedim. Roma mimarisine olan ilgimin de beni sürekli köprülü ve kubbeli binalar yapmaya itmesine karşın üstelik. Tüm bunlara karşın eğlenceli vakit geçirmemi sağladığı için bu uğraşıyı oldukça severdim. 

ORTA ASYADAKİ TÜRK PİRAMİTLERİ 

Yıllarca herkeste olduğu gibi bana da ''Piramit'' dendiğinde aklıma ilk olarak Mısır gelirdi ama son yıllarda yaptığım araştırmalar sırasında Türklerinde bir zamanlar piramit yaptığını, hatta bu piramitlerin Mısırlılardan çok önce ve çok daha büyük  bir şekilde yapıldığını öğrendim. İlk olarakta İkinci Dünya Savaşında Görev Alan bir Amerikalı pilot farkına varmış bunların. ''Beyaz Piramitler''  olarak bilinen bu yapıtların içinde ön Türklerden kalma mumyalar bile var ama ne yazık ki Çin bu bölgeye giriş çıkışlarda sorun çıkardığı için yeterli araştırma yapılamıyor.

Resim10:Bir Türk Piramidi. Bu Alan Son Yıllarda Çinli Çiftçilerin İstilasına Uğramış Ve Uygur Türklerinin Azınlık Durumuna Düştüğü Bir Yer. Piramitlere Sonradan Ağaçlandırma Yapılmış.

Resim11:Bir Türk Piramidi Daha. Beyaz Piramitler Google Earth Aracılığıyla Uzaydan Da Görülebiliyor.

Zırhlar (Çocukça Zırh Yapmak...)

                                       
Resim1: Bir Romalı Lejyoner

Bir parça bükülebilir karton, incece olanından kara bir ip, iğne, adi bir bant ve uhu…

Sanırım bunlar işimi görür!

Ama bu karton çok ince değil mi ki?

Olsun yahu, çamur toplarına karşı koysa yeter…

Hadi bakalım aç tarih kitaplarını, olmadı biraz da savaş filmi izle, seç beğen al kendine bir savaş zırhı!...

 

  Askeri kıyafetler neden ilgi çekicilik konusunda bu kadar iyidirler bilinmez. Duruşlarında, renklerinde bir ayrıcalık vardır genelde. Özellikle eski savaş kıyafetleri bu konuda oldukça değişik biçimler seriyor meraklı gözlere. Çağımız da her hangi iki değişik milletten birer askeri yan yana koysalar, üniformalarının üstündeki bayraklar ve yazılar olmasa çoğu kez ayırt edemeyiz kimden olduklarını. Ama eskiden öyle miydi ya, kahverengisi, kırmızısı, yeşili, demiri, bakırı, örme zincirleriyle doğu ve batı medeniyetleri oldukça değişik kıyafetler kullanmışlar savaşlarda.

 Özellikle Avrupa ordularının zırh konusunda işi fazlaca abarttıklarını düşünmemek olanaksızdır. Bir Avrupa Ortaçağ atlısının görünümü, boyası dökülmüş parlak bir kola kutusunu andırır neredeyse. Sanırım Türklerde çeviklik, beden gücü ve hız daha çok önemsendiği için zırh konusunun üzerine fazla düşmemişiz. Türk askeri, rahat giysiler giymelidir ki, koşan bir attan ötekine atlayıp uzun eğri kılıcını ya da osmanlı tokadını var gücüyle basabilsin düşmanın üzerine. Söz gelimi Orta Çağ Avrupa savaşlarında binlerce Avrupalı asker, yalnızca zırhlarının ağırlığı ve çokluğu yüzünden çamura saplanıp boğularak ölmüşler bir çok savaşta…

 İşte, aklımdan bu türlü düşleri ve düşünceleri geçirdiğim çocukluk zamanlarımda hep aynı soru aklıma gelirdi: ‘’Neden benim de beni koruyacak, arkadaşlarım arasından sıyrılmamı sağlayacak, ve mahalle savaşlarında gücüme güç katacak bazı giysilerim olmasın?’’

            

Resim 2: Bütün Savaş Zırhlarımı Giydiğimde Tam Donanımlı Bir Asker Olarak Üstteki Gibi Görünürdüm... Başımda Silindirik Ve Oldukça Terletici Bir Kask, Elimde Akasya Kılıcım, Kalın Oluklu Kartondan Çift Katlı Ağır Bir Kalkan (üstünde düşsel devletimiz Franpiyus un imgesi var), Bol Cepli Ve Yeşil Askeri Tarzda Pantolon Ve Kollarımla Bacaklarım Dışında Tüm Bedenimi Kaplayan Tek Parça Silindirik Kartondan Zırh. Franpiyus Bu Askerle Sonsuza Kadar  Yaşayacak!...

  Bir elimde uzun ince akasya dalından kesme kılıcım, öteki elimde taze karılmış çamurdan atışa hazır toplarım… Peki, açıkta kalan bedenimi ne koruyacaktı? Her mahalle savaşında üstüme giydiğim mavi kot ceketim sağlamdı sağlam olmasına ama, bu beni ne kadar bir asker gibi gösterebilirdi ki?

  Ve böylece bende başladım kendime bir zırh hazırlamaya. Bu yapacağım zırh, doğal olarak elimde işlenmeye en elverişli gereç olan kartonlardan oluşacaktı. Giyeceğim zırhların en kolay yapılan biçimlerden de olması şarttı. Örneğin Roma lejyonerlerinin bedenlerini saran üst üste bindirilmiş omuzdan askılı levhalar göze oldukça kolay geliyordu. Şu avrupa da sıkça kullanılan silindir kutu şeklindeki miğferlerinde yapılması pek zor değil gibiydi hani. 

 Saatlerce elimde cetvel, mezura, kurşun kalem ve kitaplarla ölçüler alıp her yerimin uhu ve bantla kaplanmasına aldırmadan bir çok kesim yaptım. Sonunda da elimden kullanışlı bazı modeller çıktı. Zırhım ünlü sarar markasının takvim olarak çıkardığı ince ve sert kartondan oluşmuş, dışı bembeyaz ama boyalı olan iç tarafı plastik kaplamayla kaplanmış bir yapıdaydı. Ayrıca suya karşı nasıl oluyorsa oldukça dayanıklıydı da bu karton.

 Tam Kapalı Kaskım

 Kask, daha önce de belirttiğim gibi silindir şekline getirdiğim dikdörtgen şeklindeki kartonun tepesine dairesel bir kapak takmamla oluşmuştu. Kulak kısımlarında ise dışarıdaki seslerin girmesi için bir sürü ufak delik, Burun kısımları ise daha çok süs için açılmış olan iki küçük üçgencikten oluşuyordu. Kendi sesimin kapalı silindirden dışarıya boğuk çıkmaması için de ağız bölgesinde yeterli büyüklükte bir açıklık vardı.

                             

Resim 3:  Kaskın Önden Görünüşü. Tam Kapalı Bir Yapıda Olmasından Dolayı Bu Kaskı Kafaya Sabitleyecek Herhangi Bir Araca Gerek Yoktu...  

                             

Resim 4: Üstten Görünüş

                             

Resim 5:  Ve Alt Taraf... Kaskın Altına Açılmış Olan Merdiven Şeklindeki Kesikler, Omuzlarımın Aşağı Yukarı Hareketlerini Engellememesi İçin Açmıştım. Hızlı Bir Şekilde Kılıç Sallarken Kaskın Konumunu Bozmaması Gerekirdi. 

 Yarı Açık Miğfer

Yarı Açık Miğfer, tam kapalı olan miğferimin görüş alanımı büyük oranda daraltmasından, hava geçirmez olduğu için kafamı pişirmesinden ve oldukça hantal olmasından dolayı bir çözüm olarak bulduğum kullanışlı bir modeldi. Apartman aralarında bağırıp çığırarak bir elimizde kılıç ve öteki elimizde boncuklu tabancanın olduğu savaşlarda kullanmaya oldukça elverişliydi. Miğferin tek parça olması en önemli özelliğiydi. Ama bir başka yararlı yönü ise her giysime görsel olarak uyumlu gitmesiydi.

             

Resim 6:  Mahalle İçindeki Apartman Aralıklarında Delicesine Bağırarak Koşuştururken Kendimden Emin Bir Şekilde Kaskımın Bana Sağladığı Gösteriş Ve Korumanın Tadını Çıkarıyorum. Üstümde Yine O Çıkarılabilir Kollu Mavi Kot Ceketim Var... 

Yarı Açık Miğferin Yapılışı

  Aslında buraya yarı açık miğferin yapılışını gösteren bir dizi resim koyacaktım ama, yapımı çok basit olduğundan gereksiz olurdu. Adım adım ilerleyen kareler içinde hareketli resim olarak yapım sırasını göstermek daha ilgi çekici olacak.

                                                       

Resim 7: Yarı Açık Miğferin Yapılışı. Ben Kolaylık Olması Bakımından Kare Bir Kağıtla Gösterdim. Denemek İsteyecek Olursanız Kalınca Bir Karton Kullanmalısınız. Turuncu Kısımlar Bant Ve Yapıştırma Yerlerini Gösteriyor. Takılan İp İse Çene Altından Geçecek Olan Sabitleyici İp. Aslında Bütün Bu Kask Daha da Geliştirilmeye Açık Bir Yapıya Sahip. 

                             

 Resim 8: Bantlığın Üzerine Koyduğum Bir Bulldozer Bilyesi,  Karton Miğferim için Model Olmaya Gönüllü Oldu. 

Gövde Zırhım

 Gövde koruması zırhların içinde en önemli görevi üstleniyordu. Gösterişli, hareketleri engellemeyen, kolayca dağılmayan bir yapıda olmalıydı. Bu gibi gereklilikler beni olabildiğince tek parçadan oluşan bir zırh yapmaya yönlendirmişti. Elimdeki karton çok inceydi ama ne de olsa kaliteli bir markanın kaliteli bir kartonu olduğu için  oldukça dayanıklıydı. Tek yüzündeki plastik kaplaması bu dayanıklılığın en önemli kaynağıydı. Kusurlu yönü ise bu plastik iç yüzeyin beni aşırı terletmesiydi.   

                                 

Resim 9: Gövde Koruması (Ön) Alttaki Etek Pilesini Andıran Kesikler Süsten Çok Bir Gereklilikti. Hareket Ederken  Bacakların Zırha Olan Etkisini Olabildiğince Azaltıyorlardı. Ayrıca Omuz Hizasına da Zırhın Kollarımı Engellememesi İçin Yarım Daire Biçiminde Kesik Açmıştım.  Zırhımın Önüne Kalemle Kartal, Defne Yaprağı, Franpiyus Armasını Çizmiş Ve Çeşitli Bilgiler Yazmıştım.

                                       

Resim 10: Gövde Korumasının Arka Görünüşü. Zırhı Omzuma Bağlayan İki Kemer de Dayanıklı Ve Esnek Kartondan Yapılmış, Zırhla Olan Bağlantı Noktaları İse Uhuyla, Bantla, Zımbayla Tutturulmuştu. Zırhın Arkası Biraz Açıktı Çünkü Her Giysinin Ayrı Bir Kalınlığı Vardı. Arkaya Tutturduğum İpleri Gevşetip Sıkarak Bu Açıklığı Ayarlayabiliyordum. Çoğu Kez Birilerine Zırh İplerimi Bağlamaları İçin Yalvarmak Zorunda Kalırdım.

Kalkan

 Kalkan, zırhlı bir savaşçının vazgeçilmez araçlarından biridir. Benimde tam donanımlı bir asker olabilmem için, işe yarasın yaramasın elimde bir kalkan bulundurmam zorunluydu. İşe yaraması biraz zordu çünkü güçlü bir kılıç darbesi aldığında özellikle tutma kısmının bağlantı noktaları çok hasar görecekti.

 Bu nedenle kalkanım saldırıdan çok hareketsiz savunma için yapılmalıydı. Örnek vermek gerekirse karşı takımdan size doğru ufak taş ve çamur topu atışları başladığında, ilerlemekte olan siz hemen kalkanı yere dik bir şekilde koyup onun arkasına gizlenmeli ve atış kesilene ya da yeni manevra yapana kadar beklemeliydiniz...

                                                  

Resim 11: Kalkanın Önden Görünüşü. Kahve Rengi, Oluklu Ve Kalınca Bir Kartondan İki Dikdörtgen Parçanın Kesilip Üst Üste Bindirilmesiyle Oluşmuştu. Ön Yüzünde Büyükçe Çizilmiş Bir Franpiyus Arması Vardı. O Günlerde Yaptığım Kalkanda Üstte Gösterdiğim Gibi Bir Gözetleme Deliği Var Mıydı Anımsayamıyorum Ama Bunu Yapmayı Sürekli Düşünmüşümdür...

                           

Resim12: Kalkanın Arkadan Görünüşü. Alt Tabakada Kalan Kartonda Dikdörtgensel Bir Oyuk Açmış Ve Buraya Alüminyum Levhadan Bükmüş Olduğum Tutma Kısmını Bağlamıştım. Alüminyum Levhada Açtığım Deliklerden Teller Geçirerek yapmıştım Bunu. 

                                                 SONUÇ

Yarı açık miğferi, boncuk tüftüf ve kılıç savaşlarında kullanmıştım ama yapmış olduğum diğer zırhları  nerede ve ne kadar kullandığımı pek iyi hatırlayamyorum. Çok iyi hatırladığım bir şey varsa o da bu zırhları evin en kuytu ve en derin köşelerine, atadan kalma antika bir eşya gibi oldukça özenle saklardım. (Çoğunlukla masa ve dolapların duvarla kalan ara kısımlarına:)  Kafam pişer her yerim ter olur, sesim boğuk boğuk çıkar, çevredeki sesler kaskımın içinde uğuldayıp dururdu. Dışarı çıktığımda esintiler başıma vurur ama ben yalnızca onların seslerini işitebilirdim. Aynanın karşısına geçer, boyuna yeni eklemeler yapardım bunlara.

Bir keresinde yaptığım eklenti çok ilginçti. Kışın kar topu savaşlarında kullanmak üzere bu zırhları beyaz naylonlarla kaplamıştım. Sonradan bunları çıkardım gerçi, zaten yarı açık miğferin dışında kolayca kullanabileceğim pek te bir şey yoktu.

 Kış için yapmayı hep düşünüp te hiç yapamadığım zırhlardan birisi de ''Sıkı Örülmüş Bere'' tasarımıydı. Öyle bir kışlık şapka ördürecektim ki kendime, tamamıyla bir miğfere benzeyecek ve oldukça kalın bir ipten örülüp sert bir yapıda olacaktı. Kar toplarına karşı iyi bir savunma olabilirdi.

Keşke bu günlere kadar gelebilseydi bu düşle yoğrulmuş oyuncaklar. Küçük karton giysilere bakıp bakıp gülerdim şimdi.

Gövde zırhımın yapımını ve üstündeki çizimleri bitirdiğim zaman altına şu notu iliştirmiştim:

''FRANPİYUS YAZ-KIŞ SAVAŞLARI ZIRHI''...

                                       

Resim 13: Eski Türklerden Bir Zırh Kuşamı (Kıpçaklar)...