Tank Maketi Yapımı ( Minyatür- 5 Dakikada-Yapıştırıcısız)

Okulda sıkıcı geçen derslerde aklıma gelip, beni epeyce eğlendirmiş kolay ve ilginç, aynı zamanda etkileyici olan ince kartondan savaş tankı yapımı. Tüm tank, topu topu 3 parça kartondan oluşuyor. Sağda solda dağıtılan yemek salonu, gece partisi tanıtımları ya da ilaç kutularının ana gereci olan ince kartonlar işinizi oldukça görür. Sözü uzatmadan ivedi bir biçimde aşamaları aktarıyorum:

Kartondan 5 Dakikada Tank Yapımı:

-Araçlar
 *Makas (Kolaylık açısından gerekli ama olmasa da olur)
 *Cetvel (Kolaylık açısından gerekli ama olmasa da olur)
*Kalem (süsleme ve çizim için)

-Gereçler
*Karton ya da kalın kağıt

Yapılışı

  Yukarıdan görüldüğü üzere oldukça az gereçle bu tankı yapabilirsiniz. Makasınız yoksa keseceğiniz yerleri aşağıda gösterilecek olan kesim çizgilerinden bir kaç kez sağa sola katlayabilir ve böylece kağıdı kesim çizgisi boyunca zayıflatarak ortaya çıkan katlama izinden kağıdı kolayca elinizle ayırabilirsiniz. Cetveliniz yoksa biraz göz kararıyla ya da çevrenizdeki düzgün küçük cisimleri ölçekleme yapmada kullanabilirsiniz. Ben silgime eşit aralıklarla çizikler atar, kendi uyduruk ama eşit bölünmüş cetvelimi yapardım. Aşağıdaki ölçüleri örnek olarak verdim (bulduğum en uygun ölçüler). Siz kendinize güveniyor ya da değişik tank biçimleri denemek istiyorsanız ustalaştıkça kafanıza göre değişiklikler yapabilirsiniz.

 * Şimdi elinize aşağıdaki ölçülerde (12-7cm) dikdörtgen bir karton alın, ardından makasla gösterilimiş çizgiler boyunca belirtilen uzunluklara göre bu kartonu kesip toplamda 3 ana parça elde edin. (A,B,C)   

Resim1:Tüm Tankın Oluşacağı 12 ye 7.5 cm lik Ana Karton Ve Ondan Ayrılacak Parçaları  

 * Kesim işlemini ''B'' parçası üzerinde sürdürüyoruz. Aşağıda, ''B'' ile gösterilen parçadaki ''X'' ile gösterilen kesikli yerleri kesip atın, işe yaramayacak. Diğer kısımları verilen uzunluklara göre kesin. En ortadaki birer santimetrelik 4 adet çizgi, kartonun üzerine açılmış ince yarıklar olarak kalacaklar. Bu 4 kesik yarığı gösteren üst sağda  çizginin ölçüleri, diğer üçü içinde geçerli. Hepsi bu şekilde kesilecek.
 UYARI: Özellikle ortadaki yarıklar ve diğer kesikler olabildiğince ince ve düzgün olmalı. Yoksa parçaları birbirine geçirdiğinizde birbirini tutmazlar ya da düzkün katlanmazlar. 


Resim2: Ana parçadan Ayrılan B Kısımının Üzerinde Yapılacak Kesim İşlemleri. Kesikli Çizgilerle Gösterilen Her Çizgi Verilen Ölçülere Göre Kesime Uğrayacak.

 * Şimdi ''C'' ile gösterilen parçayı alın ve aşağıda görüldüğü üzere kesikli çizilen yerlerden gerektiği kadar kesin. ''X'' ile gösterilen parça işinize yaramayacak o bölümü de atabilirsiniz.  


Resim3: ''C'' Üzerinde Kesim İşlemleri

   * Tüm kesim işlemleri bittiğinde elinizde aşağıdaki gibi üç parçadan oluşan, eğilip bükülmeye ve birbirine geçirilmeye hazır kartonlar olacak ...Bu kartonların üzerindeki beyaz kısımlar yarık olarak bıraktığımız kesikler. Dışarıdaki kesikler katlama işlemleri için, içerdeki yarıklar ise içlerine başka parçalar geçirmek için kullanılacak.


Resim4: Tüm Kesimlerden Sonra Elde Edilen Ve Tüm Tankı Oluşturan 3 Parça.

  * Şimdi ''B'' parçasını elinize alın ve gösterilen çizgi ekseninde aşağı doğru düzgünce kıvırın. Kıvırırken cetvel, kitap, uç kutusu ve benzeri düzgün araçlardan yararlanabilirsiniz. Aşağı kıvırdığınız bu kısımlar tankımızın tırtıl (palet)  sınırlarının ve dişli çarklarının çizileceği alan olacak. 

Resim5: B Parçası Mavi İle Gösterilen Eksenler Boyunca Aşağı Doğru Katlanıyor. Katlanan Kısımlar Olabildiğince Dik Durmalı Ve Dışarı Kanat Gibi Açılmamalıdır. 

 * ''B'' parçasının önünde ve arkasında bulunan beyaz kesik çizgilerinden aşağıda görüldüğü gibi katlayarak bu alanları aşağıya doğru eğin. Bu eğimli yüz  tankımızın ön vce arka göğüsleri olacak. Eğer isterseniz bu işlemden sonra eğdiğiniz bu parçaların ortasından bir büklüm daha yaparak iyice aşağı kıvırın ve iki büklümlü bir şekile sokun. Böylece daha doğal ve güzel bir daire-göğüs elde edebilirsiniz. Konunun en sonuna koyduğum görsellerde olduğu gibi; tanklarımı yaparken bu bölümü iki kez kıvırmıştım. 

  

Resim6: ''B'' Parçasının Önlerinin Aşağı  Doğru Kıvrılarak Eğim Yapılması. Bu Kısımlar Tankın Etkileyiciliğini Artırıyor Çünkü Aşağı Doğru Kavislenen Parçalar Kağıda Dolgunluk Etkisi Veriyor.

* Şimdi sıra ''C'' parçasını, diğer deyişle tankımızın ''taret'' denilen üst kısmını katlamakta. Aşağıda görüldürü gibi üzerinde siyah çizgiyle gösterilmiş kesikleri olan düzgün dikdörtgen ''C'' parçamızı 2. ve 3. aşamaları izleyerek katlıyoruz. 

 

---

Resim7: Tankı Taretinin (üst kısımının) Oluşturulması.

*Tank topunun yapımı için ''A'' olarak gösterilen uzun ince dikdötgenimizi aşağıda açık mavi eksenle gösterildiği üzere tam ortasından boylu boyunca katlıyoruz. Hepsi bu kadar.




Resim8: Tank Namlusu

* Son aşama: Tankın 3 parçasının birbirine geçirilmesi. Tankın A,B,C parçalarının üzerindeki siyah kesimler;  önceki adımlarda bir kesiciyle düzgün olarak kartonlara açtığımız yarıklar. Bu yarıklara parçaların alt kısımlarını sokup yerleştirdiğinizde, sokulan parçanın diğer yüzde çıkan çıkıntılarını sağa ya da sola kıvırın. Böylece parçalarınız yapıştırıcıya gerek duyulmadan kıvrılarak birbirlerine kenetleneceklerdir. Diğer yüzden çıkan bu çıkıntılar eğer ilk adımlardaki kesim işlemlerini düzgün yapmışsanız yüksek olasılıkla küçük üçgenler şeklinde olacaktır.
  Tank topunuz olan katlanmış ''A'' kartonunuzun bir ucunu da, tankınızın ''C'' parçasının ön yüzünün ortasına daha önceki adımlarda açtığınız, siyah ile gösterilmiş ince yarığa geçirin. Yarığınız kartona açılmış ince bir kesik şeklinde olduğundan, top namlusunun yarığa giren kısmını baş parmağınızla sıkarak birleştirin ve öylece sokun. Zorlanabilirsiniz ama bu yarık ne kadar dar ve düzgün çizgi şeklinde kesilmişse sokulan parça o kadar iyi içeride tutunacaktır. Top namlusu geçirildikten sonra yamuk durabilir, onu da namluyla oynayarak ya da girdiği yarıkta oynamalar(genişletme)  yaparak giderebilirsiniz.  



Resim9: Tüm Parçaların Birleştirilmesi. Kırmızı Oklar Ve Kesikli Çizgiler Parçaların İzleyeceği Yolu Ve Yönü Gösteriyor.

 *Aşağıda ki çizim, parçaların birbirine nasıl kenetleneceğini gösteriyor. Turuncu  boyalı çember, bir parçanın yarığa geçirildiğinde kartonun öteki yüzünden çıkan küçük kısımlarını gösteriyor. Bu küçük kısımları, parçları bozmandan parmağınızla yana katlamalısınız.  Açık yeşil boya, öteki yüzden çıkan parçayı simgeliyor.



   

Resim 10: Kıvırarak Kenetleme

  
Resim11: Yukarıdan geçirilen Parça Aşağıdan Bu Şekilde Çıkıyor. Bu Parçada Sağa Ya Da Sola Kıvırılarak Kenetlenme İşlemi Sağlanıyor. 

* İŞTE SON!
  Tankınız bitti! Şimdi uygun bir kalemle  tankınızın üzerine aklınızda ne türlü bir tank varsa ona göre boyama ve çizimler yapabilirsiniz...Aşağıdaki resimler bitmiş bir tanktan. Daha sonra  ekleyeceğim bir ili görselle, değişik türde tankların yapılabileceğini görebilirsiniz.  Çizim İşlemlerini parçaları birleştirmeden önce yaparsanız zorlanmazsınız, çünkü tank oluşturulduktan sonra onu bozmadan üzerinde çizim yapmak ustalık istiyor. 


Resim12-13: Bitmiş Bir Tank. Bu Tankı İstediğiniz Şekilde Boyayabilir, Süsleyebilir İşi Abartmak İsterseniz Metla Levhalardan Bile Oluşturabilirsiniz. Bu Tankların Yapımında Makas Ya Da Cetvel Kullanmadım...




Resim14-15: Ayak Üstü Yapılmış Bir Başka Model (Çeşit)... Bu Tankın Üstü 3 Kez Değil, 2 Kez Katlanmış. Bu Nedenle  Basit Bir Üçgen Şeklinde Gözüküyor. Siz de Değişiklikler Yapmakta Özgürsünüz. Bu Tanklardan Kendi Tank Ordularınızı Kurabilir, Ve Sergileyebilirsiniz.   

Anılarda Kalan Tasarımlarım =Yükseklik Ayarlı Çivi=

UYARI: Tasarımı denemenizi güvenliğiniz açısından asla önermiyorum!

Yükseklik Ayarı Özellikli Patlayıcı Düzenek ''=ÇİVİ=''
Bir önceki konu başlığında tasarımını anlattığım; yere temas ettiğinde patlayan ''ÇİVİ'' adlı tasarımımın işlevselliğine yeni bir boyut katarak oluşturuduğum tasarımdır.
Bir önceki tasarımdaki düzenek; arkasında taşıdığı kanatçıklar yardımı ile atıldığı konumdan patlayacağı yere varıncaya kadar dönerek serbedt düşüş yapıyor ve yere temas ettiği anda kontak yapmaya ayarlanmış anahtarın yardımı ile de düzenekteki patlayıcı kısmı ateşliyordu.
 Bu tasarım ise ''yere değme bağımlılığından kurtulmak ve düzeneğin bırakıldığı yerden belli bir uzaklığa ya da yüksekliğe geldiği zaman patlaması'' üzerine düşünülmüş bir yapıdaydı.
Dış Ve İç Yapısı; Önceki ''ÇİVİ'' tasarımında olduğu üzere aynı araç ve gereçlerden oluşuyordu. Ancak en önemli gözle görülür değişiklikler; Kanatçıkların eğimsiz olması, başlık kısmında ufak bir pervanenin bulunması, İlk ''ÇİVİ'' tasarımında görülen kayaklı sürgülerin olmaması ve patlayıcı başlığın kopuk şekilde durmamasıydı.
Çalışma Biçimi ise eğer uygun yükseklikten yere doğru düşey atış söz konusuysa şu şekildeydi;
''ÇİVİ'' Patlayıcı başlığı altta kalacak şekilde yavaşça yere doğru dikey düşüşe bırakılır ve çok kısa bir süre sonra patlayıcı başlığın ucundaki pervane hava akımının etkisiyle dönmeye başlar... 
Dışarıda dönmekte olan pervanenin bağlı olduğu milde bu sırada dönerken, patlayıcı başlığın iç kısmındaki makaraya bağlı ipi sarmakta ve sarılan ip te kendsine bağlanan elektrik anahtarı görevini üstlenmiş olan esnek bir teli kendisine doğru çeker...
Bu çekiş sonucunda makaraya doğru yaklaşan anahtarlama teli, makaraya değmeden yolunun üstündeki pilin karşı kutbuna bağlanmış olan tele değer ve anahtarlamayı gerçekleştirerek  patlayıcının ateş almasını sağlayacak enerjiyi üzerinden geçirir.
Sonuç olarak karşımıza patlamak için yere değme zorunluluğundan kurtulmuş bir düzenek çıkar. Buradaki en ilginç şey; İp uzunluğunun ayarlanarak  ipin sarılma zamanının ayarlanması ve buna bağı olarak ne yükseklikte patlayacağının isteğe göre belirlenebilir olmasıdır.
Kanatçıklara neden eğim vermediğim konusuna gelince: Eğer bu tasarıma eğimli kanatçıklar eklemiş olsaydım, çivinin gövdesi yapısı nedeniyle havada dönerken, pervane de kendi eğiminin etkisiyle dönmeye çalışacak ve aynı yöne doğru dönmeye çalıştıkları için kuvvetlerini sıfırlayarak pervane hiç bir şekilde makarayı saramayacaktı. Ya da zıt yönlere doğru dönerlerse, ayarladığım yükseklikten çok daha kısa bir uzunluk değerinde ateşleme olacak ve istenmeyen bir durum ortaya çıkacaktı. 
Çalışıp çalışmadığını hiç denemediğim bu tasarımın o yıllarda yapmış olduğum çizimi aşağıdadır... 


Tam Boyut--->

Resim1: Tozlu bodrum katı dosyalarından bloğa... 

Piramit Yapımı (Saklama Kutusu)

Resim1: Bir Mastaba. Bilinen Düzgün Yüzeyli Piramitlerden Önce Bu Türden Basamaklı Piramitler Yapılırdı. Daha Sonradan Basamakların Arası Kireç Taşlarıyla Doldurularak Pürüzsüz Piramit Yapımına Geçildi. Bu Yazıda Mastaba Benzeri Bir Piramit Yapılacak. Yaptığınız  bu Piramidin İçine Saklamak İstediğiniz Ufak Şeyleri Koyabilirsiniz, Çünkü Onun İçi Bir Daha Açılmamak Üzere Dikkat Çekmeden Kapalı Kalacak.
 Kartondan piramit yapımı, benim eski Mısır tarihine ilgi duyduğum zamanlarda ilgilendiğim kolay bir uğraşıydı. Aslında piramit yapmak istediğimde bu yapıtımın kendime göre büyük ve oldukça sağlam bir şeylerden yapılmış olmasını istemiştim. Doğal olarak bu iş için en uygun gereçler taş ve çamur olacaktı.
İri, geniş ve derince bir çukur açıp, içini elde ettiğim çamurla doldurdum ve kare şeklinde açtığım temeli, önceden hazırladığım çamur kalıplarından çıkardığım küp şeklindeki çamur tuğlalarla doldurmaya çalıştım. Ama ne yazık ki büyük bir piramit için dağ gibi yığılı bir çamur birikimi gerekiyordu ve bunu da elde etmek benim gibi bir bastıbacak için oldukça güçtü. Tüm bunların yanı sıra kıvamlı bir çamuru küp şekline sokmak ta ayrıca bir uğraşı alanıydı.
 Çamurdan piramit tasarımını bu zorluklarından ötürü rafa kaldırdıktan sonra işin aslına uygun olarak piramidi taştan yapmaya karar verdim Bu iş için de, evimizin önündeki park inşaatından kalma altıgen beton kaldırım taşlarını kullandım. Günümün yarısını bu işe verdikten sonra kendime sonunda irice ve düzgünce bir piramit yapmayı başarmıştım. İçinde odaları ve yapıyı tutan kolonları bile vardı.
Bu şekilde ama daha ufak çaplı pir piramidi de  evimizin hemen önündeki tepenin yamaçlarına yapmıştım. Ama bu piramit bir ''yer altı piramidi'' idi. Bu ilginç öyküyü de ileride bir başka yazımda anlatacağım.
Sağlam piramidimi mahalledeki çocukların hırçın ve haşin ayaklarının altında yıkılana kadar bir iki gün izledim evimizin balkonundan. Daha doyamamış olacağım ki yeni bir piramit yapma isteği oluşmuştu hemen içimde.  Ama bu kez ne gün boyu taş taşıyıp ellerimi parçalamaya, ne de dakikalar boyu çamur karıp yüzümü gözümü toz toprakla doldurmaya hiç niyetim yoktu.
 İstediğim şey elimde tutup masamın üzerine koyabileceğim ve gururla izleyebileceğim, ufak çaplı bir piramit yapmaktı. İlk anda ''Bunu yapmaya ne var, 4 tane üçgen karton kesip koni biçiminde yapıştırıver'' gibi bir düşünce  geçmişti aklımdan ama bu yöntem oldukça kolay, bir o kadar da eğlencesiz, anlamsızca ve gösterişsiz bir şey olurdu. Bir piramidin yapımında on binlerce taş kullanılıyorsa, bende piramidim için kare şeklinde üst üste dizebileceğim onlarca parça kullanabilirdim. Bunların her birini tek tek yerleştirirken geçen zaman ise benim zaman geçirmeme ve eğlenmeme yeter de artardı bile.
Piramitler Üzerine Ayrıntılı Bilgi (Tıkla)

YAPIMI

Araçlar:
*Makas
*Cetvel
*Kalem
Gereçler
*Kalınca Karton (Piramitlerde kesme taşlar kullanılır, bizde düzgün kesilmiş kare kartonlar kullanacağız)
*Uhu yada benzeri yapıştırıcı
KUSURSUZ PİRAMİT
Bir piramidin yapımı önce göze kolay gözükür.  Gelişigüzel kesilmiş kartonları sıra sıra dizerek bu işin yapılacağı yanılgısına düşmekte pek zaman almaz. Sonuçta bu şekilde düşünüldüğü zaman öyle ya da böyle mutlaka ''kusurlu'' bir piramit elde edilir. Yapı malzemeleri artar, eksilir, tabakalarda boşluklar oluşur, son sıralarda düzensiz yığılmalar olur, zirve sağa ya da sola yatık olur ve buna benzer bir çok sorunla karşılaşılır.
İşte bu türlü sorunlar beni epeyce yormuştu ama bir tasadüf sonucu ulaştığım bir yöntem beni farkında olmadan iyi ve ''kusursuz'' bir piramit yapma yoluna sokmuştu. Yıllar sonra çoktan unutmuş olduğum bu yöntemi bu gün (hiç sevmesemde) matematiğe döktüm ve kuralını tam olarak buldum.
BÜYÜLÜ ALANLAR
İlk önce alan çıkarımını anlatmam gerek çünkü kusursuz bir piramit yapımı için kaç parça kartonun kullanılması gerektiğine alan hesaplamasıyla başlayarak ulaştım.

Resim1a: Mısır Piramitlerinin Öndeki Küçük Olanlarına Bakılırsa Ana Yapının Aslında Basamaklı Olduğu Görülebilir.
Uyarı: Bu hesaplar bir kenarı 1 birim olan bir kare karton öngörülerek yapılmıştır. Birim olarak ister cm ister mm ya da başka bir ölçü kullanın değişen bir şey olmaz. Ayrıca taş(ya da karton) yerleştirme düzeni şöyledir:
Her taşın üzerine konulan yeni taş, altındaki taşın yarı genişliği kadar geride olacaktır. 
En Tepeden En Tabana
1.Sıra (Tepeden) 1 birim karelik 
2.Sıra 4 birim karelik,
3.Sıra 9 birim karelik, 
4.Sıra 16 birim karelik, 
5.Sıra  25 birim karelik, 
6.Sıra 36 birim karelik, 
7.Sıra  49  birim karelik, Yer kaplayacak.
 Ama oluşan tabanın ortası boş kalacak. Biz bu ksıım doluymuş gibi düşünüp alan hesabı yaptık.
Örnek vermek gerekirse 7 tabakalı bir piramit yapmak için tabaka olarak 7.sıradan başlayacaksınız ve bu tabaka tam olarak 49 birim karelik alan kaplayacak.
Karenin alan formülü =a²  olduğundan bu da demek oluyor ki 7. sıra olan taban alanınız bir kenarı 7 birim olan büyük bir kare olacak. (49 nın kökü=7) Bu kareyi de eşit boyutlarda kestiğiniz küçük kare kartonlardan oluşturacaksınız doğal olarak. 
BÜYÜLÜ SAYILAR (KOLAY YÖNTEM)
Alan çıkarımı anlaşılması zor geldiyse ben doğrudan her tabakada kaç karton kalıp kullanacağınızı yazayım. Bende alan hesabını sevmediğimden alan hesabınan sayı çıkarımını yaptım en sonunda.
En Tepeden En Tabana
1.Sıra Bir kenarda bir birimlik kartonlardan 1 tane olmak üzere TOPLAM 1 Karton 
2.Sıra  Bir kenarda bir birimlik kartonlardan 2 tane olmak üzere TOPLAM 4 Karton  
3.Sıra Bir kenarda bir birimlik kartonlardan 3 tane olmak üzere TOPLAM  8 Karton
4.Sıra Bir kenarda bir birimlik kartonlardan 4 tane olmak üzere TOPLAM  12 Karton
5.Sıra Bir kenarda bir birimlik kartonlardan 5 tane olmak üzere TOPLAM 16 Karton 
6.Sıra  Bir kenarda bir birimlik kartonlardan 6 tane olmak üzere TOPLAM 20 Karton
7.Sıra Bir kenarda bir birimlik kartonlardan 7 tane olmak üzere TOPLAM  24  Karton
Görebildiyseniz kenar başına düşen karton sayılarının karesini alarak Alan Hesabına ulaşılabilir.
7. Sıradan sonrasına nasıl ulaşabilir?
Bu karton dizme düzeninin en güzel yönü bitirdiğiniz her tabakada bir öncekinden bir eksik karton kullanarak yukarı doğru yükselmeniz. Bu da işinizi çok kolay kılıyor. Diyelim ki 8 Tabakalı bir piramit yapacaksınız, o zaman Bir kenarında 8 kare olan bir tabakadan başlayacaksınız. 8 kare X 4 köşe =32-4=28 Karton kulanacaksınız. 32 den 4  çıkardık çünkü 4 köşedeki kartonlar fazladan birer kez sayıldıkları içi 4 karton fazlaymış gibi bir sonuç çıkıyor.
Ben hesap kitap anlamam derseniz Toplam karton sayılarına bakın, 4 er 4 er artıyorlar. 8. tabakada 7. Tabakadaki toplam karton sayısı olan 24 e 4 karton daha ekleyin eder size 28 sonucu.  
ÖZETLE: Tabandan tepeye 24, 20, 16, 12, 8, 4, 1 karton kullanacaksınız.
BU YAZIDA 6 KATLI BİR PİRAMİT YAPILACAK.

Resim2: Düz Bir Zemin Bulunur, Üzerine İlk Parçalar Yerleştirilir. 6 Katlı Bir Piramit Yapılacağından Tabanın Bir Kenarı 6 Parçadan Oluşuyor.

Resim3: Tüm Kartonlar Yerleştirilip Yapıştırıldığında Taban Bu Şekilde Oluşmuş Olacak.

Resim4:İkinci Sıranın Çıkılması. Koyduğunuz Parçalardan Oluşan Büyük Karelerin Köşeleri Kendisinden Altta Ve Üstte Olan Tabakaların Köşeleriyle Aynı Çizgi Üzerine Denk Gelmeli.

Resim5: EN ÖNEMLİ KURAL: Bir Üst Tabakaya Koyduğunuz Her Parça, Altındaki Parçanın Yarı Uzunluğu Kadar Gerisinde Olmalıdır. 

Resim6: Sona Yaklaşılıyor. Piramidin Bitmesine Yakın Olduğu Zamanda Bu Delşkten İçeri Saklamak İstediğiniz Şeyi Atabilirsiniz. Sonraki Katları Çıkınca Tepe Kapanacak... Koyduğunuz Şey Eğer Piramidi Salladığınızda İçeride Ses Çıkaracak Birşeyse Piramidin İçini Pamuk Ya Da Benzeri Bir Şeyle Doldurmanızı Öneririm.

Resim7: Ve Son... Artık Elinizde İçinde Saklamaya Değer Bir Şeyi Koyduğunuz İlgin Bir Piramit Var.

Resim8: Yandan Görünüş... 

Resim9: Piramidin İçindeki Boş Alanlar.(Turkuaz renkte) İçeride Kolon Görünümlü İki Sütun Var. Ben Bunları İçeriden Piramide Destek Olması İçin Katları Çıkarken Yerleştiriyordum Ama Sizin Güçlü Bir Yapıştırıcınız varsa Bu Desteklere Gerek Yok sanırım... Bu Boş Alan Sizin Saklama Kutunuz Olacak.

BİRİSİ SİZE GELİP BU NE? DEDİĞİNDE SİZ DE ''HİÇ, CANIM SIKILDI PİRAMİT YAPTIM'' DİYECEKSİNİZ.  VE PİRAMİDİNİZİN İÇİNDE BİR ŞEYİN OLUP OLMADIĞINI KİMSE DÜŞÜNMEYECEK BİLE:)

İçine Saklayacak Hiç Bir Şeyim Olmasa Bile;                                                                                                         Kartondan yapmış olduğum bu piramidin yanı sıra, epeyce bir süre elime geçirdiğim küp benzeri her gereçten piramit yapmak artık bende bir alışkanlık olmuştu. Her sabah kahvaltısında masanın üzerindeki şeker kutusunun içindeki küp şekerlerden irili ufaklı bir sürü piramitler ve binalar yapmam da doğal olarak ev sakinlerinin çok ta hoşuna gitmiyordu. Sonuçta haklıydılar da,çünkü şekerlere çıplak ellerimle dokunup dakikalarca oynamam, üstüne masayı ve onun çevresini batırmış olmam temizlik açısından pek iyi bir şey değildi.  Lise yıllarımda da bir mermerciye gidip küp şeklinde yüzlerce ufak mermer taş kestirerek evde binalar ve piramitler yapmak istememe karşın da bir türlü bu isteğimi gerçekleştiremedim. Roma mimarisine olan ilgimin de beni sürekli köprülü ve kubbeli binalar yapmaya itmesine karşın üstelik. Tüm bunlara karşın eğlenceli vakit geçirmemi sağladığı için bu uğraşıyı oldukça severdim. 

ORTA ASYADAKİ TÜRK PİRAMİTLERİ 

Yıllarca herkeste olduğu gibi bana da ''Piramit'' dendiğinde aklıma ilk olarak Mısır gelirdi ama son yıllarda yaptığım araştırmalar sırasında Türklerinde bir zamanlar piramit yaptığını, hatta bu piramitlerin Mısırlılardan çok önce ve çok daha büyük  bir şekilde yapıldığını öğrendim. İlk olarakta İkinci Dünya Savaşında Görev Alan bir Amerikalı pilot farkına varmış bunların. ''Beyaz Piramitler''  olarak bilinen bu yapıtların içinde ön Türklerden kalma mumyalar bile var ama ne yazık ki Çin bu bölgeye giriş çıkışlarda sorun çıkardığı için yeterli araştırma yapılamıyor.

Resim10:Bir Türk Piramidi. Bu Alan Son Yıllarda Çinli Çiftçilerin İstilasına Uğramış Ve Uygur Türklerinin Azınlık Durumuna Düştüğü Bir Yer. Piramitlere Sonradan Ağaçlandırma Yapılmış.

Resim11:Bir Türk Piramidi Daha. Beyaz Piramitler Google Earth Aracılığıyla Uzaydan Da Görülebiliyor.

Zırhlar (Çocukça Zırh Yapmak...)

                                       
Resim1: Bir Romalı Lejyoner

Bir parça bükülebilir karton, incece olanından kara bir ip, iğne, adi bir bant ve uhu…

Sanırım bunlar işimi görür!

Ama bu karton çok ince değil mi ki?

Olsun yahu, çamur toplarına karşı koysa yeter…

Hadi bakalım aç tarih kitaplarını, olmadı biraz da savaş filmi izle, seç beğen al kendine bir savaş zırhı!...

 

  Askeri kıyafetler neden ilgi çekicilik konusunda bu kadar iyidirler bilinmez. Duruşlarında, renklerinde bir ayrıcalık vardır genelde. Özellikle eski savaş kıyafetleri bu konuda oldukça değişik biçimler seriyor meraklı gözlere. Çağımız da her hangi iki değişik milletten birer askeri yan yana koysalar, üniformalarının üstündeki bayraklar ve yazılar olmasa çoğu kez ayırt edemeyiz kimden olduklarını. Ama eskiden öyle miydi ya, kahverengisi, kırmızısı, yeşili, demiri, bakırı, örme zincirleriyle doğu ve batı medeniyetleri oldukça değişik kıyafetler kullanmışlar savaşlarda.

 Özellikle Avrupa ordularının zırh konusunda işi fazlaca abarttıklarını düşünmemek olanaksızdır. Bir Avrupa Ortaçağ atlısının görünümü, boyası dökülmüş parlak bir kola kutusunu andırır neredeyse. Sanırım Türklerde çeviklik, beden gücü ve hız daha çok önemsendiği için zırh konusunun üzerine fazla düşmemişiz. Türk askeri, rahat giysiler giymelidir ki, koşan bir attan ötekine atlayıp uzun eğri kılıcını ya da osmanlı tokadını var gücüyle basabilsin düşmanın üzerine. Söz gelimi Orta Çağ Avrupa savaşlarında binlerce Avrupalı asker, yalnızca zırhlarının ağırlığı ve çokluğu yüzünden çamura saplanıp boğularak ölmüşler bir çok savaşta…

 İşte, aklımdan bu türlü düşleri ve düşünceleri geçirdiğim çocukluk zamanlarımda hep aynı soru aklıma gelirdi: ‘’Neden benim de beni koruyacak, arkadaşlarım arasından sıyrılmamı sağlayacak, ve mahalle savaşlarında gücüme güç katacak bazı giysilerim olmasın?’’

            

Resim 2: Bütün Savaş Zırhlarımı Giydiğimde Tam Donanımlı Bir Asker Olarak Üstteki Gibi Görünürdüm... Başımda Silindirik Ve Oldukça Terletici Bir Kask, Elimde Akasya Kılıcım, Kalın Oluklu Kartondan Çift Katlı Ağır Bir Kalkan (üstünde düşsel devletimiz Franpiyus un imgesi var), Bol Cepli Ve Yeşil Askeri Tarzda Pantolon Ve Kollarımla Bacaklarım Dışında Tüm Bedenimi Kaplayan Tek Parça Silindirik Kartondan Zırh. Franpiyus Bu Askerle Sonsuza Kadar  Yaşayacak!...

  Bir elimde uzun ince akasya dalından kesme kılıcım, öteki elimde taze karılmış çamurdan atışa hazır toplarım… Peki, açıkta kalan bedenimi ne koruyacaktı? Her mahalle savaşında üstüme giydiğim mavi kot ceketim sağlamdı sağlam olmasına ama, bu beni ne kadar bir asker gibi gösterebilirdi ki?

  Ve böylece bende başladım kendime bir zırh hazırlamaya. Bu yapacağım zırh, doğal olarak elimde işlenmeye en elverişli gereç olan kartonlardan oluşacaktı. Giyeceğim zırhların en kolay yapılan biçimlerden de olması şarttı. Örneğin Roma lejyonerlerinin bedenlerini saran üst üste bindirilmiş omuzdan askılı levhalar göze oldukça kolay geliyordu. Şu avrupa da sıkça kullanılan silindir kutu şeklindeki miğferlerinde yapılması pek zor değil gibiydi hani. 

 Saatlerce elimde cetvel, mezura, kurşun kalem ve kitaplarla ölçüler alıp her yerimin uhu ve bantla kaplanmasına aldırmadan bir çok kesim yaptım. Sonunda da elimden kullanışlı bazı modeller çıktı. Zırhım ünlü sarar markasının takvim olarak çıkardığı ince ve sert kartondan oluşmuş, dışı bembeyaz ama boyalı olan iç tarafı plastik kaplamayla kaplanmış bir yapıdaydı. Ayrıca suya karşı nasıl oluyorsa oldukça dayanıklıydı da bu karton.

 Tam Kapalı Kaskım

 Kask, daha önce de belirttiğim gibi silindir şekline getirdiğim dikdörtgen şeklindeki kartonun tepesine dairesel bir kapak takmamla oluşmuştu. Kulak kısımlarında ise dışarıdaki seslerin girmesi için bir sürü ufak delik, Burun kısımları ise daha çok süs için açılmış olan iki küçük üçgencikten oluşuyordu. Kendi sesimin kapalı silindirden dışarıya boğuk çıkmaması için de ağız bölgesinde yeterli büyüklükte bir açıklık vardı.

                             

Resim 3:  Kaskın Önden Görünüşü. Tam Kapalı Bir Yapıda Olmasından Dolayı Bu Kaskı Kafaya Sabitleyecek Herhangi Bir Araca Gerek Yoktu...  

                             

Resim 4: Üstten Görünüş

                             

Resim 5:  Ve Alt Taraf... Kaskın Altına Açılmış Olan Merdiven Şeklindeki Kesikler, Omuzlarımın Aşağı Yukarı Hareketlerini Engellememesi İçin Açmıştım. Hızlı Bir Şekilde Kılıç Sallarken Kaskın Konumunu Bozmaması Gerekirdi. 

 Yarı Açık Miğfer

Yarı Açık Miğfer, tam kapalı olan miğferimin görüş alanımı büyük oranda daraltmasından, hava geçirmez olduğu için kafamı pişirmesinden ve oldukça hantal olmasından dolayı bir çözüm olarak bulduğum kullanışlı bir modeldi. Apartman aralarında bağırıp çığırarak bir elimizde kılıç ve öteki elimizde boncuklu tabancanın olduğu savaşlarda kullanmaya oldukça elverişliydi. Miğferin tek parça olması en önemli özelliğiydi. Ama bir başka yararlı yönü ise her giysime görsel olarak uyumlu gitmesiydi.

             

Resim 6:  Mahalle İçindeki Apartman Aralıklarında Delicesine Bağırarak Koşuştururken Kendimden Emin Bir Şekilde Kaskımın Bana Sağladığı Gösteriş Ve Korumanın Tadını Çıkarıyorum. Üstümde Yine O Çıkarılabilir Kollu Mavi Kot Ceketim Var... 

Yarı Açık Miğferin Yapılışı

  Aslında buraya yarı açık miğferin yapılışını gösteren bir dizi resim koyacaktım ama, yapımı çok basit olduğundan gereksiz olurdu. Adım adım ilerleyen kareler içinde hareketli resim olarak yapım sırasını göstermek daha ilgi çekici olacak.

                                                       

Resim 7: Yarı Açık Miğferin Yapılışı. Ben Kolaylık Olması Bakımından Kare Bir Kağıtla Gösterdim. Denemek İsteyecek Olursanız Kalınca Bir Karton Kullanmalısınız. Turuncu Kısımlar Bant Ve Yapıştırma Yerlerini Gösteriyor. Takılan İp İse Çene Altından Geçecek Olan Sabitleyici İp. Aslında Bütün Bu Kask Daha da Geliştirilmeye Açık Bir Yapıya Sahip. 

                             

 Resim 8: Bantlığın Üzerine Koyduğum Bir Bulldozer Bilyesi,  Karton Miğferim için Model Olmaya Gönüllü Oldu. 

Gövde Zırhım

 Gövde koruması zırhların içinde en önemli görevi üstleniyordu. Gösterişli, hareketleri engellemeyen, kolayca dağılmayan bir yapıda olmalıydı. Bu gibi gereklilikler beni olabildiğince tek parçadan oluşan bir zırh yapmaya yönlendirmişti. Elimdeki karton çok inceydi ama ne de olsa kaliteli bir markanın kaliteli bir kartonu olduğu için  oldukça dayanıklıydı. Tek yüzündeki plastik kaplaması bu dayanıklılığın en önemli kaynağıydı. Kusurlu yönü ise bu plastik iç yüzeyin beni aşırı terletmesiydi.   

                                 

Resim 9: Gövde Koruması (Ön) Alttaki Etek Pilesini Andıran Kesikler Süsten Çok Bir Gereklilikti. Hareket Ederken  Bacakların Zırha Olan Etkisini Olabildiğince Azaltıyorlardı. Ayrıca Omuz Hizasına da Zırhın Kollarımı Engellememesi İçin Yarım Daire Biçiminde Kesik Açmıştım.  Zırhımın Önüne Kalemle Kartal, Defne Yaprağı, Franpiyus Armasını Çizmiş Ve Çeşitli Bilgiler Yazmıştım.

                                       

Resim 10: Gövde Korumasının Arka Görünüşü. Zırhı Omzuma Bağlayan İki Kemer de Dayanıklı Ve Esnek Kartondan Yapılmış, Zırhla Olan Bağlantı Noktaları İse Uhuyla, Bantla, Zımbayla Tutturulmuştu. Zırhın Arkası Biraz Açıktı Çünkü Her Giysinin Ayrı Bir Kalınlığı Vardı. Arkaya Tutturduğum İpleri Gevşetip Sıkarak Bu Açıklığı Ayarlayabiliyordum. Çoğu Kez Birilerine Zırh İplerimi Bağlamaları İçin Yalvarmak Zorunda Kalırdım.

Kalkan

 Kalkan, zırhlı bir savaşçının vazgeçilmez araçlarından biridir. Benimde tam donanımlı bir asker olabilmem için, işe yarasın yaramasın elimde bir kalkan bulundurmam zorunluydu. İşe yaraması biraz zordu çünkü güçlü bir kılıç darbesi aldığında özellikle tutma kısmının bağlantı noktaları çok hasar görecekti.

 Bu nedenle kalkanım saldırıdan çok hareketsiz savunma için yapılmalıydı. Örnek vermek gerekirse karşı takımdan size doğru ufak taş ve çamur topu atışları başladığında, ilerlemekte olan siz hemen kalkanı yere dik bir şekilde koyup onun arkasına gizlenmeli ve atış kesilene ya da yeni manevra yapana kadar beklemeliydiniz...

                                                  

Resim 11: Kalkanın Önden Görünüşü. Kahve Rengi, Oluklu Ve Kalınca Bir Kartondan İki Dikdörtgen Parçanın Kesilip Üst Üste Bindirilmesiyle Oluşmuştu. Ön Yüzünde Büyükçe Çizilmiş Bir Franpiyus Arması Vardı. O Günlerde Yaptığım Kalkanda Üstte Gösterdiğim Gibi Bir Gözetleme Deliği Var Mıydı Anımsayamıyorum Ama Bunu Yapmayı Sürekli Düşünmüşümdür...

                           

Resim12: Kalkanın Arkadan Görünüşü. Alt Tabakada Kalan Kartonda Dikdörtgensel Bir Oyuk Açmış Ve Buraya Alüminyum Levhadan Bükmüş Olduğum Tutma Kısmını Bağlamıştım. Alüminyum Levhada Açtığım Deliklerden Teller Geçirerek yapmıştım Bunu. 

                                                 SONUÇ

Yarı açık miğferi, boncuk tüftüf ve kılıç savaşlarında kullanmıştım ama yapmış olduğum diğer zırhları  nerede ve ne kadar kullandığımı pek iyi hatırlayamyorum. Çok iyi hatırladığım bir şey varsa o da bu zırhları evin en kuytu ve en derin köşelerine, atadan kalma antika bir eşya gibi oldukça özenle saklardım. (Çoğunlukla masa ve dolapların duvarla kalan ara kısımlarına:)  Kafam pişer her yerim ter olur, sesim boğuk boğuk çıkar, çevredeki sesler kaskımın içinde uğuldayıp dururdu. Dışarı çıktığımda esintiler başıma vurur ama ben yalnızca onların seslerini işitebilirdim. Aynanın karşısına geçer, boyuna yeni eklemeler yapardım bunlara.

Bir keresinde yaptığım eklenti çok ilginçti. Kışın kar topu savaşlarında kullanmak üzere bu zırhları beyaz naylonlarla kaplamıştım. Sonradan bunları çıkardım gerçi, zaten yarı açık miğferin dışında kolayca kullanabileceğim pek te bir şey yoktu.

 Kış için yapmayı hep düşünüp te hiç yapamadığım zırhlardan birisi de ''Sıkı Örülmüş Bere'' tasarımıydı. Öyle bir kışlık şapka ördürecektim ki kendime, tamamıyla bir miğfere benzeyecek ve oldukça kalın bir ipten örülüp sert bir yapıda olacaktı. Kar toplarına karşı iyi bir savunma olabilirdi.

Keşke bu günlere kadar gelebilseydi bu düşle yoğrulmuş oyuncaklar. Küçük karton giysilere bakıp bakıp gülerdim şimdi.

Gövde zırhımın yapımını ve üstündeki çizimleri bitirdiğim zaman altına şu notu iliştirmiştim:

''FRANPİYUS YAZ-KIŞ SAVAŞLARI ZIRHI''...

                                       

Resim 13: Eski Türklerden Bir Zırh Kuşamı (Kıpçaklar)...

Savaş Topu (Minyatür Ev Yapımı )

[DİKKAT]
Yazıda anlattığım uğraşıyı denemenizi önermiyorum, çok tehlikeli olabilir. 
 Liseye ilk başladığım yıllarda yaptığım bu uğraşı, belkide şu zamana kadar uğraştığım uğraşıların en tehlikelisiydi.

  Bu, bir savaş topu maketiydi. İçine doldurduğum çivi, raptiye vb. gibi demir parçalarını balkonumuzun duvarlarına acımasızca atmamı sağlayan bu oyuncak, elektrikle çalışması bakımından da bir yenilikti.

Alt komşumuzun bana öğrettiği iki kibriti ters bir şekilde folyoya sarıp ateşleme numarasından da etkilenerek yaptığım ilk çalışmam gerçektende ilkeldi.



Resim1,2: Yukarıda Kibrit Füzelerin Yapımı, Aşağıda İse Tam Ortadan Yakılması Görülüyor. Daha Sonra Ön Veya Arka Kibrit Yanıp Fırlıyor.
 İlk savaş topu yapma çalışmam apartmanımıza döşenecek olan doğal gaz borularından kalan ufak bir boru parçası ile yapacaktım. Ama ne yazık ki bu boru oldukça geniş ve işleyemeyeceğim kadar kalındı.

  Bu arada, barutla çalışan bu küçük oyuncağın barutunu nereden bulduğum sorusuna gelince, bunu babamın sıkı bir avcı olmasına borçluyum. Uzunca bir süredir ava çıkılmamasından ötürü de kullanılmayan, artmış barutlar benim için biçilmiş kaftandı.

 Kibritle yaptığım uyduruk fişek numarasından sıkıldıktan sonra elime geçen güzel ve kalınca bir alüminyum levhadan bir boru oluşturarak ilk savaş topumu gerçekleştirmeye yaklaşmıştım. Borunun arka tarafını iyice sıkıştırdığım alüminyum folyolarla kapatıp ağızdan kara barutu doldurmuştum.

  Ateşleme sorununu çözmem pek sorun olmadı, bir zamanlar şeklinden dolayı bombaya benzettiğim güzel bir mumu yakarak borunun en altına tutturdum. Bu işlemlerin hepsini evin çabukça su bulabileceğim yerlerinde yapıyordum, ayrıca buralarda yanacak pek fazla şey yoktu içinde ben olmadığım sürece:)

Düzeneği hazırlayıp mumu yaktıktan sonra hemen ışıkları söndürüp evdeki inşaat ve ilaçlamalarda kullandığımız lastikli gözlüğümü taktım, banyonun dışına çıktım ve kapıyı, içerisini görebileceğim kadar açık bırakıp gizlice içeriyi seyrettim.


Resim3: İlkel Topun Canlandırması. Tutanaklar Çamaşır Mandallarından oluşmuştu.

  Bir dakika bile geçmeden borunun ucundan parlak, beyaz bir alev çıktı ve boru yerinden fırlayıp şiddetli bir pohlama sesi ile yan tarafa düştü. Ağzından yanmayan barut parçaları da saçılmıştı çevreye. Banyonun içi de bir anda ışıldayıp kararmıştı.

  Kara barut kullandığım denemelerde içerisi gerçekten çok ağır ve çekilmez kokardı. Eski zamanlarda yapılan savaşlarda kara barut kullanıldığından savaş alanlarının nasıl bir koku ile kaplandığını da hisseder gibi oldum böylece. Kahverengi barutun kokusuna ise bu kokunun yanında hoş bile denilebilir.

   Bu denemelerimden bir süre sonra ise beni doyuracak, ’’işte bu bir savaş topudur’’ diyebileceğim bir şey yapmak istemiştim.
 Öncelikli sorunlarım ise güvenlik (çok önemli!), ateşleme, borunun tutanaklı bir şekilde oturması, maketin yeniden kullanılabilir olması gibi sorunlar vardı, ayrıca görünümü de hoş olmalıydı.
 O günlerde denk gelmişti ki, elektrik ve elektronik uğraşılarına çok ilgiliydim ve emekleme aşamasında olmama karşın elimde kaliteli doğru ve alternatif akım kaynakları vardı.  Elektronikle uğraşırken her gün mutlaka bir kısa devre oluşturur ve ellerimi de yakardım. Tam hatırlayamıyorum ama sanırım uzaktan kontrol edebileceğim bir ateşleme sistemini bu zamanlar akıl etmiş olmalıydım çünkü kızaran teller canımı epeyce yakmıştı.
  İşte en büyük sorunumu çözmüştüm! Artık yeni top modelimi yapmanın zamanı gelmişti. Elimdeki kola kutularından levhalar kesip, düzgünce bir araya getirdim. İnce inşaat telleriyle de halkalar şeklinde destekleyerek boru şekline soktuğum levhayı, iyice sağlamlaştırdım.İçeride oluşan basınç, bu kemerlerle levhaların şişmesini bir şekilde engelleyecekti.

  Borunun üzerine eğlenceli olur, işi abartayım ve belki de işe yarar düşüncesiyle bir kaç kat kağıt peçete, birkaç kat alüminyum folyo ve son olarak ta karton bir kutu ile kılıf yapmıştım. Bütün bu parçalar benim savaş topumun içinde oluşan ısıyı yalıtarak bana gelecek bir zararı önleyeceklerdi.
 Sıra topu oturtacağım düzeneğe gelmişti ki, bu da estetik açıdan önemliydi.
İlk olarak topun geri sekmesini önlemek gerekirdi ve ikinci olarak ta Medial of Honor adlı İkinci Dünya Savaşı temalı bir oyunda beni çok etkileyen savaş toplarına benzer, etkileyici çizgilere sahip görünümü olmalıydı. Mukavva kartondan kestiğim tek parçalı bir tasarım, işimi görmüştü.

 İlk yaptığım toplarda gördüğüm kadarı ile de patlama anında ağız kısmından epeyce parça çevreye saçılıyor ve alev yumağı oluşuyordu. Bunu önlemek için de hem arkadan hem önden olmak üzere yine yukarıda saydığım sıra ile içi döşenmiş yalıtımlı folyolar kullandım.

İsmini ise topun görüntüsünden dolayı ''Zımba'' koymuştum.
Sonunda Top Hazır!
Resim4: Tasarımın Oluşmuş Şekli. Bu Resmi Cep Telefonlarının İlk Fotoğraf Çeken Modellerinin Olduğu Dönemde Çekmiştim. Bir Çok Uğraşımı Fotoğraf Makinamın Olmadığı Dönemlerde Yapmam Ve Yaptıklarımı Unutmama Bakılırsa Bu Fotoğraflar Bir Hazine Benim İçin. Namlu deliği ve fünye yerleştirme kısımları üstlerindeki kıvılcım önleme kalkanlarından dolayı gözükmüyor. Topun hemen yanında attığı mermi gözüküyor.
  İlk denememi balkonda yapacaktım, nedeni hem sesi mahalleye duyurmak, hem de zarar vermek istediğim nesnelerin burada olmasıydı. Topa kendi yaptığım özel ateşleme sistemini arkadan yerleştirdim ve namludan içeriye küçük bir vida parçasını bıraktım.

 Ardından hemen içeri girip camın arkasından siper aldım ve elimdeki ateşleme düğmesine bastım.

Güzel ve keskin bir patlama sesi yayıldı çevreye bir anda. Balkon bir anda dumana boğuldu ve bu kargaşanın ortasında havada bir şeyin takla attığını gördüm.

Ortalıkta alev ve duman adına bir şeyi kalmayınca hızla dışarı çıktım (Elimde de her duruma hazırlıklı olmak için bir tas su vardı:)). Savaş topum ters dönmüştü! Çevreye barut kalıntıları saçılmıştı ve en önemlisi top namlusunun baktığı duvarda benim için büyük, ev ahalisi için fark edilmeyecek kadar minik bir delik oluşmuştu.

Biraz aradıktan sonra duvardan seken çivi de elime geçti. Yaşasın! Artık istediğim zaman çalıştırabileceğim bir savaş topum vardı!

Tüm araç gereçleri balkondan çıkardıktan sonra çözmem gereken bir sorun olduğunu hatırladım. Maketim patlamanın etkisi ile ters dönmüştü. Zımba adını verdiğim bu maketin, zımba gibi fırlayıp düşeceği kimin aklına gelirdi ki...

 Geri tepme kuvvetinin bu kadar etkili olacağını düşünememiştim, çünkü birkaç ağırlığı topun zemine değen kollarına yerleştirmiştim. Okuldaki ders aralarında bir çok çizim yaptım kâğıtlara.
 Hatta ilk defa bir kız arkadaşımın böylesine şeylere meraklı olarak bana birçok soru sorduğuna da şaşırarak. Çünkü bırakın kızları, erkek arkadaşlarımdan bile pek azı ilgiliydi bu tür ilginç eğlencelere.
 Yaptığım çizimler çok hayali olmuştu. Çünkü geri tepmeyi önlemek için hidrolik pistonları kullanmayı düşünüyordum. İçini gaz veya sıvıyla dolduracağım bu pistonlar, o günkü şartlarıma göre yalnızca birer düştü.
Resim5: Bacak Aralığına Ağırlık Eklenmiş Model. 4.Resimde Bacakların Sonunda Görülen Ağırlık Somunlarının Ön Tarafa Alınması da Ufak Bir Ayrıntı. Bu Ağırlıklar, Kuvvetin Uygulama Noktasının Olabildiğince Uzağa Alınmasıyla Momentinin Artırılması Amacı İle Uzaklaştırılmıştı. Ne Kadar İşe Yarardı Bu Tam Bir Bilmece.
Yapağım tek şey, topun önüne biraz daha ağırlık koymaktan başka bir şey olamadı. Ağırlığı eklemiştim eklemesine ama artık bir deneme daha yapmak içimden gelmemişti. Sanırım bu işten hevesimi almıştım. Özene bözene yaptığım bu maketi ilk ve son defa kullanmıştım. Nedeni bir başarısızlık değil, bu konuya ilgimi kaybetmemdi ne yazık ki….

Çakma Gazoz, Maden Suyu, Ses Bombası, Köpük Üretici Yapımı

Tek Formülle Mucizevî Bir Bileşim. 

 İlk çocukça uğraşılarıma başladığımda yaptığım şey çoğunlukla evde kimyasal olarak işe yarar ne gördüysem bunları birbirine karıştırıp zehirlenme tehlikesine karşın bunlarla oynamaktı. Aslında canım kıymetliydi, ağzıma gözüme bulaştırmazdım ama ocakta bu malzemeleri kurutmaya çalışmam çıkacak olan zehirli gazlardan ötürü sakıncalıydı.

 ''Yanmayan Elbise'' yapmak için sirkeyi, pul biberi, bulaşık deterjanını ve kâğıt parçalarını karıştırmam anlamsız uğraşıların en açık örneğiydi bence…

  Ama her şey bir yana ben bu oyunları oynarken aslında somut varlıkları tanıma yönünden iyi adımlar atmışım. Hangi sıvılar birbirine karışabilir, karışırsa renkleri ne olur, yağlayıcı ve yanıcı özellikleri, kuruduklarında oluşturabilecekleri sertlikler vb.
 İşte yine böylesine her şeyi karıştırdığım bir günde bulamaca dönmüş tava nın içinden birden köpükler çıkmaya başladı. Çamurlaşmaya yüz tutmuş sıvının içinden milyonlarca küçük kabarcıklar çıkıyor, birleşip temizlik ürünlerinin de etkisi ile köpükler oluşturuyorlardı.  Hemen, bu duruma neden olan karışım malzemelerini bulmak için, kullandığım her şeyi gözden geçirip hangisinden kabarcıklar çıkacak diye ikişerli olarak birbirlerine karıştırdım.

Ve büyünün formülü bulunmuştu;
+Limon tuzu,
+Karbonat,
+Ve su.

 Suyla dolu bardağa karbonatı atıp ardından limon tuzlarını attığımda, limon tuzları tabana çökmüş karbonatlara değer değmez birden kabarcıklar oluşuyordu. Aşağı yukarı inip çıkan limon tuzlarının eşliğindeki baloncuklarda patladıklarında hafif ekşimsi, buruk bir koku yayıyorlardı ortaya.
 Önceleri benim için yalnızca eğlence kaynağı olan bu tepkimenin nasıl yürüdüğünü daha sonraki yıllarda araştırdım.
 BAZ olan karbonat(CO3), SİTRİK ASİT olan limon tuzu ile suyun aracılığında tepkimeye giriyor ve ortaya CO2 (Saf Karbondioksit) ve sodyumlu tuzlar ortaya çıkıyordu. Özellikle karbonatın bileşenlerini bildiğimden ve yanan mumları tepkime sonucu çıkan gazla söndürebilmem olayı daha iyi aydınlatmamı sağladı.
Sıra bu buluşumu eğlenceye dönüştürmekteydi.

ASİTLER VE BAZLARLA İLGİLİ AYRINTILI BİLGİ(<=Tıklayın)
Çakma Gazoz Veya Maden Suyu 
Öncelikle bir bardak, içme suyu ile doldurulur ve içine uygun oranda (tad alışkanlığınıza göre) karbonat atılır, daha sonra içine limon tuzu atılır ya da limon suyu sıkılır. Limon suyu, içinde doğal özler barındırdığından daha iyi bir tat verebilir.
 İşte elinizde köpükler fokurdatan, gazlı (hem de karbondioksitli), şeker atılırsa çakma gazoz olan, atılmazsa çakma soda olan bir içeceğiniz var.

Birçok kişi bunu yapıyormuş ve içiyorlar da. Ama ben bu içeceği hiç içemedim, çünkü sitrik asit ve karbonat gibi maddeleri bünyem pek kaldırmıyor ve açıkçası tadındanda hoşlanmıyorum. Zevkler ve renkler her insanda ayrıdır demişler:)

Çakma Köpük Üretici

Yarı dolu bir bardak suya karbonat bolca atıp karıştırılır ve içine bulaşık deterjanı eklenip yine karıştırılır.
 Ve son olarak içine bolca limon tuzu atılmış olan çeyrek su şişesi kadar su, bardağa boşaltılır. Bardak çılgınca köpürür ve şanslıysanız, yere doğru sinsice süzülen C02 dumanlarıda sizler görerek bardağı taşırırsınız.

Aşağıdaki Bağlantıda bir arkadaş bunu denemiş ve izlenceyi (video) eklemiş. Ama benim köpüklerim daha yavaş ve uzun süreli oluyordu.

İZLENCE (VİDEO) İÇİN TIKLA

Ses Bombası
Pet şişenin içine su koyulup bolca karbonat ve Limon Tuzu atılır, sıkıca kapağı kapatılıp patlaması beklenilir.!!!! Patlamayı beklemek istenilmezse şişe ele alınır, kapak hafifçe gevşetilir ve bu şekilde patlatılır. Dar bir oda da bulunuluyorsa kulaklar çınlayabilir, yürekler hoplayabilir, başka odalardaki insanlar ''N' oluyor ülen?'' diyerek kapınızı çalabilirler.

##Şişeye köpürtücü gibi bir şey konulursa şişe patladığında şampanya görünümü de verebilir. Ama hiç denemedim.

Bastıbacakken eğlenmek, uğraşının tek amacıydı:)

Su Geçirmez Karton Yapımı

Plastiğe karşı ufak bir devrim (kendi tasarımım:)

   İlkokul yıllarımda yaptığım uğraşılar çok yönlü uğraşılardı. Ve her uğraş içinde ayrı türden gereçler kullanılması da gerekiyordu doğal olarak. Uçan bir maket yapılmak istendiğinde yeğnilik (hafiflik) yönünden iyi, dişli çarklar gibi sürekli devinen ve sürtünen parçalar için sert, suya değecek parçalar içinse su geçirmez veya yüzen cisimler bulmak ve üretmek gerekiyordu.

  Gemilere ilgimin olduğu dönemlerde de kendime elektrikli motorla çalışan bir gemicik yapmak istemiştim ama ne tahtalarla uğraşacak kadar zamanım, nede yeterli becerim vardı. Su geçirmez, sağlam ve yeğnilik yönünden iyi bir gereci bulmam gerekiyordu. Kâğıt veya karton akla ilk gelen seçenekler olsa da suya karşı çok dirençsizdiler.

 İşte bu noktada birden plastiksi bir gerecin işime yarayacağını düşündüm. Evde kesip biçebileceğim bir plastik yüzey yoktu, o zaman bende kendi plastiksi maddemi üretecektim. Vernik, cila gibi solventler kuruduğu zaman plastiksi bir özelliğe bürünebildiklerine göre, bende iyice seyreltilmiş cilayı mukavva kartonumun iliklerine kadar çektirebilirdim ve yeni bir yöntemin kapılarını aralayabiliridim.
YAPIMI
#Araçlar
—Pet bardak,
—Karıştırıcı çubuk
#Gereçler

—Vernik veya cila

—Sentetik Tiner

—Deney amacı ile kare şeklinde kesilmiş küçük mukavva karton (Ben evde bulamadım ve oluklu karton denedim yinede oldu.)


Resim1: Kullanılan araç gereçlerin genel görünümü.
Cila kutunuzu açın ve içinden plastik bardağa az miktarda cila aktarın.

Resim2: Aktarım işlemi (çöp şişle yapmam zor oldu ama elime o geldi)
Ardından bardağa kullandığınız ciladan daha çok olacak şekilde tineri boşaltın ve karıştırıcı çubuğunuzla iyice karıştırın, cila çözünsün.

Resim 3,4: Tinerin dökülmesi ve karıştırılması.
Şimdi kartonunuzu alıp bardağın içine atın ve her yerinin ıslanmasını sağlayın.
 Bardağınızın ağzını hava almayacak şekilde kapatın; böylece çözeltideki tinerin uçup sıvının sertleşmesini engellemiş olursunuz.



Resim4 ve 5: Son işlem. Karton aç bir şekilde cilalı tineri içiyor.
 Tinerin içinde çözünmüş cilanın bulunduğu bu akıcı ve ince sıvı, kartonun içine doğru ilerlerken yanında cilayı da taşıyacak.
Bir süre bekledikten sonra bardağın içindeki kartonu çıkarın ve kuruması için bir yere koyun.

Karton kuruyasıya kadar keskin bir koku yayar, kuruduğunda kokusu eskisi kadar keskin olmaz.

İşte su geçirmeyen, içine çektiği cilanın etkisi ile sertleşmiş dayanıklı ve parıldayan bir kartonunuz oldu.


Resim 6,7: Parıldayan Karton Ve Gerçeğin Ta Kendisi. Su Damlası Olayın Şaşkınlığı İçinde...
Önemli!
#Çözeltinize ne kadar cila koyacağınız, ne kadar tiner koyacağınız size kalmış ama tineri az katarsanız cilanın kartonun içine ilerlemesini zorlaştırırsınız. Çok tiner koyarsanız da, kartonun suya karşı direncini sağlayan cilanın etkisini azaltırsınız. Sonuçta tiner uçup gidecek…

Diyelim ki sabırsız davrandınız ve kartonu hemen çıkarıp kuruttunuz veya cilayı az tuttunuz.

 O zaman karton suyu içine az da olsa alacaktır ama yinede suyun etkilerine karşı direnç kazandığını ayırt edebilirsiniz.

#Bu deneyde elimde mukavva olmadığı için oluklu karton kullandım. Sertleşme olmasa da su geçirmeme özelliğini korudu. İçinde hava boşlukları olan oluklu kartonlar ne kadar sert olabilirdi ki:)

#Kokusuz tiner kullandım ama cila kokuyordu yinede. Tinerin kokusuz olduğuna aldanmayın koku yok diye ağzını açıkta bırakırsanız eskisinden daha zarara girersiniz.:))

 Bu yöntemi bulduktan sonra yaptığım gemicikte kullandığım en etkin parçalar mukavva kartondan oluşuyordu. Düşünsenize, gemiyi ilerleten ve suyun altında bulunan en önemli parça olan pervaneler kâğıttan (sonuçta kâğıt kökenli) yapılmıştı!...